Diyelim ki Katarina olayı 2

Diyelim ki, Kürşat Tüzmen olmuş Baltacı Mehmet Paşa, diyelimki Katarina olmuş Karikova...

Hani misal.

Ne Baltacı’nın çadırına konuk olan Katarina’yı gördüm, nede Tüzmen’le Karikova arasında yaşananların tanığıyım.

Bilmem, bilemem...

Bir gazetenin iddiası bu.

Ama şunu bilirim ki, bu olay asla bir sansasyonyaratmayacaktır. Asla bir şok dalgası gelmeyecektir ardından. Kimse istifa haberi beklemeyecektirsonrasında.

Neden mi?

Çünkü oğlan bizim kız başkasından...

Yani ortada utanılacak, şaşılacak bir şey olmadığı gibineredeyse bir gurur anıdır bu.

“Helal sana Tüzmen” diye bağırılacaktır meydanlarda.

“Bir daha Rusya’ya giderken bizi de al yanına” diye ağzı sulanacaktır kahvedeki beylerimizin.

“Ne kadınmış ama” diye dudak ısıracaktır gazetedekiresimlere bakanlar,

“Ağzının tadını biliyormuş” bile diyecektir ülkem insanı.

“Namus” sadece kadınbizden erkek karşı mahalleden ise ortaya çıkan bir davadır. Ama durum tersse, erkek bizden kız karşı köyden ise burası bayram yeridir.

Sporcu bakanımıza çapkın lakabı da eklenecektir sadece. Esprilere konu olacak, “vay hınzır” diye takınılacak, “Türkiye seninle gururduyuyor” bile denecektir.

Başka bir ülkede olsa yer yerinden oynar belki. Hükümet düşer, ekonomi alt üst olur. En azından o bakan istifa eder. Ahlak sorgulanır, kadın dernekleri ayağa kalkar, kiliseler demeç verir, papazlar vediğer din adamları fetvalar yayınlardı.

Türkiye’de de olur bu. Ama ne zaman? Bunu yapan bir kadın bakan olsaydı ve eğer erkek de Rus olsaydı. İşte o zaman hakkında ölüm fermanı verilir, kitaptan ayetler, dinden fetvalar sıralanır, edep ahlak sorgulanırdı.

Kızlarının etek boylarını, saçının görülmesini bile sorun edenlerin namusa bakışı budur işte....

Kız bizim oğlan başkasının olsaydı eğer, genç birini çoktan yola çıkarmıştık cebine Kırıkkaleyi sokuşturup.

Neyse ki;

Erkek Türk bakan, kız Rus manken.

Oğlan bizim kız başkasının, hadi uşaklar halaya...

Alizarin’den sevgilerle...