O Devrimler Kimin?

Türk halkı bir çocuk gibidir. Ve her çocuk gibi abur cubur sever.

Oyun sever.

Hiçbir çocuk vitaminli besinlerden hoşlanmaz. Ispanaktan, pırasadan ve maydanozdan nefret eder. En sevdiği şey şeker ve çikolatadır. Bu yüzden annemizden çok, komşu kızınıseveriz.

Ders çalışmak ve geleceğini düşünmek bir çocuk için sıkıntıdemektir. Eğitimli olmak, bilgi ve görgüyü artırmak yerine sokakta koşturmak veoyunlar oynamak her zaman için daha fazla keyif verir. Bu yüzden babamızdandaha çok sokak arkadaşımızı severiz. Bir baba nasılsa çocuk da onun gölgesinde büyür. Ailesinden aldığıterbiye ve eğitim bir çocuğun yetişmesindeki en önemli unsurlardır.

Çocuğun talebi ve seçimlerinden ziyade ailenin yönlendirmelerietkili olur.

Mustafa Kemal kendi devrimlerine sahip çıktı ve Türk halkınabir çocuk nasıl yetiştirilirse o özeni gösterdi. Mustafa Kemal, Kurtuluşsavaşını büyük bir kahramanlıkla neticelendirip, Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran halkıntereddütsüz olarak kabul ettiği bir liderdi. Onun modern hayata gösterdiği ilgi ve alakadan dolayıTürk ulusu da modernleşmiştir.

Bu yüzden Türkiye devriminden değil Atatürk devrimlerindenbahsederiz.

Türkiye’de hiçbir zaman tabandan gelen bir devrim olmamıştır...

Halk, hiçbir zaman modernlik talep etmemişti. Kimsenin fesyerine şapka giymek, Arap alfabesi yerine Latin harflerini kullanmak gibi bir dileği olmamıştı.

Cumhuriyet ve demokrasi de halkın bir çabasıyla oluşmamıştı.Laiklik bir özlem değildi toplumda.

Ankara veya İstanbul’un başkent olması ile ilgilenen kişi sayısıda fazla değildi.

Hatta kimi zaman Atatürk, halktan gelen tepkilere rağmen devrimlerde ısrar etmişti. Medeni kanunların kabulüyle kadının köle olmaktan çıkarılıp, insan yerinekonulması, kadınlarına seçme seçilmehakkı verilmesi gibi devrimleri toplumda çok zor kabul görmüştü.

Mustafa Kemal’in Başkomutanolduğu ve olağanüstü şartlar altında kazandığı bu savaşın ardından Türkiye’de Atatürk’e karşı eşi görülmemiş bir sevgibeslendi.

O artık ne derse itiraz edilemezdi.

Tümüyle bir toplumun önderi olmuştu.

Devrimler ondan geldiği için kabul edildi. O istediği içintereddütsüz uyuldu.

Bugün bile muhaliflerinin söz söylemekte zorlandığı, saygısızlıketmekten çekindiği bir karizması vardı Mustafa Kemal’in. Türkiye’de kadınlar seçebiliyor ve seçilebiliyorsa kendileribu yönde bir mücadele ettikleri için değildi.

Demokrasi bile kazanılmadı bu ülkede. Cumhuriyet veyalaiklik halkın bir talebi olarak gelmedi. Halkın modern çağa ayak uydurmak gibi bir hayali de olmamıştı.

Bir heyecan vardı ama.

Bir şeyler değişiyordu, o kadar.

Mustafa Kemal kendi devrimlerine sahip çıktı ve Türk halkınabir çocuk nasıl yetiştirilirse o özeni gösterdi.

Oysa...

Sonrakiler adeta bir üvey baba tavrı gösterdiler Mustafa Kemal’in çocuklarına.

Ya tutup kulağından zorla dersin başına oturttular.

Ya da kandırıp kendi niyetleri için kullandılar.

Bu yüzden Ne Ergenekon Ne de Ilımlı İslam...

Bu yüzden Ne darbe Ne de Şeriat...

Alizarin’den saygılarla...