- Kategori
- Dünya
Dünyaya at gözlüğü ile bakmak

Günlük yaşamımızda “Dünyayı toz-pembe görmek” deyimini sıkça duyar veya kullanırız. Malum yaz mevsimindeyiz. Gözlerimizi güneşten korumalıyız. Gösterişli, çeşidi bol bir gözlükçüye girdim. Müşteri memnuniyetini ilke edindiği belli olan dükkan sahibi beni lüks bir koltuğu oturttu. Karşımda ayna. 7-8 gözlük getirdi masaya bıraktı. Bunları sırayla denemeye başladım. Gözlükçü bu size çok yakıştı beyefendi diyor, ben beğenmiyorum. Çok şık olduğunu söylüyor ben yine beğenmiyorum. Neredeyse dükkanında ne kadar güneş gözlüğü varsa hepsini denedim hiç birisini beğenmedim. Benim gözlük almak gibi bir derdim yok. Amacım üzüm yemek değil.Çok kızmasına karşın büyük bir sabırla gözlükleri denememe yardımcı oldu. Dükkan sahibinin bu davranışını ayakta alkışlıyorum.
Amacım dünyayı toz-pembe gösteren gözlük olup olmadığını araştırmaktı. Maalesef İzmir’in en büyük , en modern gözlükçüsündeki tüm gözlükleri gözüme taktım ama dünyayı toz pembe gösterenini bulamadım.
İstedim ki; dünyayı toz pembe gösteren gözlüğüm olsun. Felluce’deki param parça insan cesetlerini, Filistin’de öldürülen, işkence gören çocukları, Güneydoğuda öldürülen Mehmetçikleri; yetim kalan yavruların yüzlerini , yürekleri parçalanmış analarını, babaları, çırpınan yavuklularını, dul kalan eşlerin yüzlerini görmeyeyim.
İstedim ki; dünyayı toz pembe gösteren bir gözlüğüm olsun. Ormanlarımızı yakanları, kıyılarımızı yağmalayanları, çevremizi kirleten yüzleri görmeyeyim.
İstedim ki; her gün televizyonlara çıkıp gözümüzün içine baka baka yalan söyleyen siyasileri göremeyeyim.
Bulamadım böyle bir gözlük. Dünyaya at gözlüğü ile bakamadım. Çünkü ben insanım at değilim. Oysa dünyamızı toz pembe göstermeye çalışanlar, hatta toz pembe görenler var aramızda. Bunlar duygularını yitirmişler, bunlar insani değerlerini kaybetmişler. Bunlar görünümleri hariç insan olmanın özelliklerini taşımıyorlar. Nasıl görmezlikten gelinebilir, bunca olup bitenlere. Duyarsız kalabilir mi insan. İçim kan ağlıyor, yüreğim yanıyor. Nasıl kıyar insan insana. Bu vurdumduymazlık, bu aymazlık, bu umursamazlık neden. Nedir paylaşılamayan?
Dünyaya at gözlüğü ile baksanız bile karşınızda olup bitenleri görürsünüz. Dünyayı toz pembe görenler , toz pembe göstermeye çalışanlar siz bakmıyorsunuz. Çünkü siz körsünüz kör. Beyniniz kör, yüreğiniz kör, duygularınız kör, değerleriniz kör, vicdanınız kör.
Tüm bu yaşananların kötü bir rüya olmasını çok isterdim. Sokaklarında insanların özgürce dolaştığı, parklarında çocukların yan yana oynadıkları, denizlerinde balıkların gezindiği, dağlarında ağaçların boy saldığı, derelerinde suların çağladığı, kırlarında rengarenk çiçeklerin açtığı, kuşların ötüştüğü, ovalarında her türlü ürünün yetiştirildiği, yağmurun, karın bol yağdığı, suyun, oksijenin bol olduğu bir dünyada uyanmak isterdim rüyamdan. Güzellikler içinde mutlu yaşamaya hakkım var.