- Kategori
- Anılar
Düş'tük

Resim Alıntı.kar ve pekmezdi çocukluğum
Ne büyük hayallerimiz vardı düşlerimizde oyunlarımızın kaldığı. Seni en son nezaman gördüm hatırlamıyorum. Karşı komşuyduk seninle ilk arkadaşım ve son arkadaşım olacaktın, o günlerde öyle düşünmüştüm. Kardan evler yaptık seninle hayatın bir noktasında evlerimiz bir olacakmış gibi. Ne zaman kar eridi ve biz büyüdük senin evinin en büyük damlası benim evime düştü.
Hüzünlendin mi hiç soramadım, şimdi ki zamana uymaz dedin mi bilemedim çocukça düşüncelerimde. Büyüdüm gördüm ki artık karlar yağmıyor benim evimin bahçesine ve eriyen damlaları görüp üzülemiyorum.
Senin şehrinde hem kar yağıyor hem karlar eriyor evinin bahçesinde sen fark etmiyorsun. İçindeki umudun hep yeşermiş duruyor. Şen kahkahalarını anımsıyor kulaklarım. Sahi sen hiç ağlar mıydın bilmiyorum.
Ne zaman elinin ayası yüzünü kavrayan birini görsem seni hatırlarım. Kulağımdaki sesle birlikte. Koş birinci sigara alacağız anneme. Artık tedavülden kaldırıldı birinciler. Ama senin benim hayatımdan gideceğin yok. İlk arkadaşım şimdi sessiz son arkadaşımsın.