- Kategori
- Şiir
Düşeyazmak (şiirler, "su")
Birbirimizi ıslak bezlerle temizlerken daha çok mu yakınlaşacağız?
Su yok, bulut yok, yağmur yok,
Nem kuruyor.
Gözyaşlarımızı sakladıydık yüzyıllarca, her şeye de ağlanmaz ki
Tenlerimizi tımarladık, pislikten arınırken, keseleyemedik,
Su yoktu.
Bezlerle temizledik tenlerimizi,
Her şey çıplak ve yalındı.
Yazın köylere, sonbaharda kasabalara, kışın kentlere doluştuk,
Su yoktu.
Gözyaşlarımızı sakladığımız cam şişelerini aradık gömü yerinden,
Herkes kendi yalanını yaşadı.
En saf halimizle yalındık
su,
Yoktu.
***
Özgürleştikçe baş başa kaldı kendiyle insan,
Kuş kanadına yazmayı sever şair umutlarını
Ne kalem ne yas, saf yalındı
Eskiden;
Taşımazdı mektubun yasın, kuş kanadı yalındı
Ne ay parladı ne gece ışıldadı kılıcımız; yalındı
Kuş olur uçardı kalemimiz, yalındı
En son kirlensin istediğimiz beyaz; yalındı
Su beyazdı, yalındı
Kızdık, sinirlendik; öfkemiz yalındı
Sinirlenmek mutluluğun köpüğünü alırdı.
- Toplam blog
- : 470
- : 551
- Kayıt tarihi
- : 28.08.06
Ateşten denizleri mumdan gemilerle geçmeye" benzer hayatımız. Mutlaka mavi gökyüzü görünecektir. Gid..