Edebiyat

Edebiyat için sözlüğe baktığımızda anlamının olay, düşünce, duygu ve hayalleri dil aracılığı ile estetik bir şekilde ifade etme sanatı olduğunu görürüz.

Benim için ise, hayatın anlamını keşfe çıktığın eşsiz bir yoldur edebiyat, anlamını içine sindirirken yaşamla dans ettiğin.

Öyle bir armağandır ki edebiyat, onsuz eksilirsin kendinden, yaşamından. Varoluşun tüm katmanlarında onunla yapılanırsın. Zihninin en ücra köşelerinde yaşamın ışığıyla karşılar seni.

Mutlak bir kıpırdanma ile keyifli bir ruhsal seyahatin en güzel halidir. Her seviyede hem kendini hem dış dünyayı anlamlandıran bir yolculuk. Öyle ki bir boyut değiştirme, bir çırpınışta yeniden doğma halidir. Kimi zaman kederli ezgilerle çıktığın yolda bir mutluluk senfonisiyle yön bulurken, kimi zaman aradığın hakikati ansızın tezahür ettiren bir oluştur.

Bazen, tabiatı ruhunda yeniden yaratır edebiyat. Baharda yeşeren bir ağaç, ışığıyla çiçeklenen bir bahçe olursun. Bazen hasretli bir kalpte bir tını, sürgün bir ruhta arayış olursun. Ağır kelimelerin yankılarında senin sesini duyarsın. Bir çığlık, bir hıçkırık dağlar kalbini, nicedir kaçtığın ruhunun seni kıskıvrak yakalayışına tanık olursun. Gece perde perde inerken gözüne, yarının ümitlerini biriktirirsin.

İlmin kapıları bir bir açılırken benliğinde, tozlu yollardan güneşli bahçelere yönünü çizersin.

Yarımdır yaşadığın, bütünleşmeyi idrak edersin. Vicdanın kaplar zihnini, gölgesine sığındığın  adaletin çehresiyle aydınlanırsın.

Yarım kalmış bilinç serüveninde, felsefenin o narin kadın yüzünde güzelliğin hazzına varırsın.

Tozlu raflardan kelimelerin büyüsüyle yaşamda aksedişini seyre dalarsın. Ne bir eksik ne bir fazla, kelimelerle valsin yaşamla dansın olur bilirsin.