- Kategori
- Aşk - Evlilik
Eskidenmiş mutluluk

Mutluydum seni tanımadan sevmeden önce,
Mevsimlerim ilkbahardı, sen kışı getirdin gönlüme.
Meyhaneleri mesken ettin seni seven bedenime,
Kadehlerin suçu yok beni bir ayyaş eden sevgilim utansın.
Kıblem dedim sana döndürdüm özümü,
Farketmez sevdiğim sen sevmesende sana verdim ömrümü.
Herkesi mutlu eden aşkada düşman ettin gönlümü,
Gönüllerin suçu yok beni aşka küstüren sevgilim utansın.
Oynamak için neden beni seçtin bilmem ki?
Gönül sarayımı seninle kurmuştum niye viran eyledin ki?
Ben kendi dünyamda yaşar giderdim benden ne istedin ki?
Dünyanın suçu yok beni dünyadan soğutan sevgilim utansın.
Öyle güzel girdinki kanıma çıkarıp atamadım,
Bir nefes aldıysam, diğerinide senin için aldım.
Seni öyle sevdimki, sensiz hiçbirşeyden zevk almaz oldum,
Sevgimin suçu yok sevmeyi bilmeyen sevgilim utansın.
Sensizde geçiyor günlerim ama acı çekerek,
Yemin etti gönlüm senden sonra sevmek ne gerek.
Geri kalan ömrüm herkese herşeye küs geçecek,
Bana umut veripte sevmeyen sevgilim utansın.