- Kategori
- İnsan Kaynakları
Eve iş getirdim

Foto SmyrNazan
Eve iş getirdim. Gün boyu iş de çok yoğundu, hava da ağırdı. Hamur çamur sokaklar, akşamın onunda evden içeri adım attım, üstümü değiştirmeden yorgun bir akşam yemeği yedim. Yemek de yorgundu, ben de...
Eve iş getirdim ama çalışamadım. Televizyonu açtım, baktım ama göremedim. Gazeteyi tutamadım, yere düştü. Akşam oldu, kış gecesi koyu siyah. Araba farlarının önüne yağmur yağıyor, koyu sarı. Deniz de kuzguni, içinde üç beş geminin şımarık ışıkları var, kısa menzilli.
Şu yeni yumuşatıcı ne güzelmiş, dün yıkanan çamaşırın kokusu hâlâ evde. Bugün şirkette hunharca sigara içildi, klavyeyle didişildi; çözünür kahveleri, tiryakisi sütsüz şekersiz devirdi; bir "direktör prezantasyonunu postpon etti" (!). Haberleri dinleyemedim. Biz orada başka dünyaları yönetirken evimin penceresinden gördüğüm dünyada neler olmuştu, öğrenemedim.
Yine uyku yok, ödem var, uyku yok; başımın ucunda kitap var, okumak yok; düşünce çok, düşünmek yok; gürültü yok, çıtırtı çok; kuşe yaprak çok, dergi yok. Bukowski'nin Büyük Zen Düğünü'nü bulup da alacağım daha... Borcum çok, kendime ama kendimi alacaklı hissediyor muyum acaba?