- Kategori
- Çalışma Yaşamı
Eylemde Sorumlu Usulde Özgür
Tercümesi; çalışacak ama hangi işi, nasıl, ne kadar, ne süre vs. yapacağı konusunda özgür.
Bu zaten şimdi de var gibi.
İnsanlara çalışması, bir şey bir iş yapması söylenebilir ama bunu nasıl yapacağı söylenemez.
İnsanlar bu hayatta kendileri ve başkaları için bir şeyler yapmakla sorumludurlar. Fakat biz ne yapacaklarına da karışıyoruz. Onlara sadece çalışmaları gerektiğini söyleyebiliriz.
Kişi becerisiyle ilgili bu konuda fikir soramaz biz de fikir veremeyiz, yönlendirme olur bu ve yetenek yönlendirilemez, yönünü kendisi bulur.
Çalışması gerektiğine de karışamayız deniliyor(Belki önceki yazılarımda ben de öyle dedim) ama düşününce böyle bir hakkımız olduğu ortaya çıkar. Çünkü çalışmazsa hem kendisi zor duruma düşer hem de topluma yük olur.
Bu anlamda herkes çalışma demeyelim de yeteneği doğrultusunda kendisine para kazandıracak bir şeyler yapmak zorundadır. Sonrası bizi ilgilendirmez.
Bu konuda iki hata yapılıyor;
İlki ister çalışır ister çalışmaz bize ne diyoruz. Son derece yanlış çünkü aç kalınca biz bakacağız.
İkincisi ise çalışanın hangi işi, nasıl, ne kadar, ne süre vs. yapacağına karışıyoruz.
İkisi de yanlış.
Kişi çalışması (ya da yeteneği/mesleği ile ilgili bir şey yapması)gerektiğini bilecek. Yapacağı şeyin planlaması da kendisine ait olacak. Başkaları planlıyor o yapıyor, yetenek fason çalışmaz.
Konu çok önemli, basite alıp ne var bunda değerlendirmeleri kişiyi köreltirken bizi de başkalarının işine karışır hale getiriyor. “Başkalarının işine karışmamalıyız” söyleminin ötesinde bir durum.