Galata...

Bu sabah daha bir dikkatli baktım Galata’ya, bütün.

Öncesinde evde kendime daha bir özen gösterdim.

Trende Hititler’i düşündüm tam yirmi beş dakika.Yüzüme bakıp bakıp gülenlerin hepsine Hitit selamı veriyordum.

Vapurda gazetemi aldım yedeğe, daldım denizle muhabbete. Bu kadar kalabalıkta bu kadar yalnızlık canıma tak etmişti, dedi deniz, bana iyi geldin.

Bu sabah çok iyi geldim Galata’ya.

Sabah sabah Galata’da ne çok insan vardı, her sabah, bıkmadan bu kaldırımlarda yürüyen çoklar acaba şimdi, tam şimdi Hititler’i düşünselerdi …

İlk Hititler, Geç Hititler…

Bütün gün şu köşesinde kalsaydım Galata’nın … Canım seyretmek istiyordu Galata’yı uzun uzun… Oturacağım. Yürüyeceğim. Koşacağım. Aşık olacağım. Sevişeceğim…

Birilerini gördüm, sürekli yazıyorlardı.

Galata’yı boyayanların yanında kaldım bir gün boyu. Gün boyu o renklerin içinde, o dünyada selamladım bir dolu hayatı.

Elimden tutanların tuttum ellerinden.

Bu sabah daha bir dikkatli karşılamıştı Galata beni. Beni beni beni alıp götürmüştü ilkine ve sonrasına. Ağladığımda gülmüştü. Güldüğümde ağlamıştı.

Galata…

1. Not: Bir ara o bana o kitaptan en sevdiği bölümleri okudu, hüzünlendim; öte ara ben ona o dergiden en sevdiğim yazarın bir yakarışını okudum, hüzünlendi; bu sabah bize hüzün yakıştı.

2.Not:

Uçalım mı

diye sordu

uçup konalım mı

o Aşk’ın

yakasına.

Durulur mu

uçalım

Galata’sını sevdiğim

uçalım ve saçalım bizi

İstanbul’a.

Ş.Y.