Tutunamayanlar 1

Yaş kırktan çıkarken, hayatta tutunmaya çalışırken Eylül elime tutuşturdu Tutunamayanlar'ı.

Oku ve bana özetini çıkart hayatın!

Yok yok, oku ve ne anladığını bana anlat dünyadan!

Oğuz Atay, peki, Tutunamayanlar'ı okumaya başlıyorum. Önsözde Ömer Madra, ne o, o da mı tedirgin hem yazar hem de eseri karşısında?!

Eylül, vallahi korkuyorum.

Sözü Enis Batur aldı. Şimdi daha bir hazırım okumaya. Eylül, sayfa altmışta kaldım, demişti, daha fazla gidemedim.

Daha fazla gitmek için çok ama çok heyecanlıyım!

Oğuz Atay hep oradaydı. Hep buradaydı Tutunamayanlar. Hep şuradaydım. Dokunamıyordum onlara. Oysa dokunmayı ne çok istiyordum ama...

Oğuz Atay'ı yaşamışları dinleyip okuyordum. Daha zamanı var, diyordum bana, hazır değilim Tutunamayanlar'a.

Şimdi hazır mıyım?

Eylül için okuyacağım, ben için. Okuyup notlar alacağım hayata dair. Tabii bu arada sizleri de unutmayacağım, bol Selim'li ve Turgut'lu.

Ya Oğuz Atay atarsa beni kitabından!

Şiir dolu, güneşli bir İstanbul eşliğinde işte başladım okumaya!...

Sevmeye hazırım hayatı, sevilmeye dünyamızda.

1. Not: Sayfalar gözümü korkutmuyor, sayfalar dolusu hayatlar; ben, ben onda kalın kalabilirim diye endişeleniyorum.

2. Not:

Eylül bir pazar günü
tanıştırdı benle
Oğuz Atay'ı
titriyordu
titriyordum.

Dev gibi
bir eser duruyordu
karşımda:
Tutunamayanlar!

Ben şimdilik
başaramadım, dedi
Eylül,
haydi sıra sende,
başar!

Tutunamayanlar'a
tutuna tutuna
bakalım
varabilecek miyim
oraya?

Ş.Y.