- Kategori
- İlişkiler
Gecenin koynunda: Gitmek iyidir, kalmak kötü
Oraya gittiler, beyaza, aydınlığa; burada kaldım, siyahta, karanlık!...
Gittiler!....
Gidilen yer aydınlıksa ki aydınlık, kalınan yer karanlık, net siyah!
Bir başıma kalmayı sevmiyorum!....Ben onları hep yanımda istiyorum!...Olmuyor tabiii ki....Bencillik, farkındayım ama karanlık eve girmek can sıkıcı; ışık ışık eve girmek gibisi yok!
Dolu dolu sevmek varken, bir başına, kuru kuru kalmak; pöh!
Onlarla gitmek isterdim. Şartlar, saçma sapan gereklilikler yüzünden kalanım. Bekçiyim bekçi! Beklemek zorunda kalan. Bir ay, iki aya görüşememek, sadece seste kalmak; dokunamamak; üfff!...Kendimden fışkırasım geliyor göklerce!...
Galiba zamanla iyi geçinmek zorundayım.
Evi müzik, yazı, kitap, düşünceyle doldurmak istiyorum. Gece olmasın istiyorum; eğer gece olursa bende, uyumak istemiyorum; sabah hem olsun, hem olmasın telaşında....Haklısın, yalnızlık bende karanlık. Yine doğrusun, teklik bende eğrilik.
Denizin üstünde dimdik duran kara parçasına bakıyorum, bakıp karadaki duruşumdan utanıyorum; yüzüm güneş kırmızısı. Güya kendi karamda kayalarımı kırıyorum; özgürlük bende hazırmış, bir ..... desem....
1. Not: Gitmek iyidir, iyiliktir; kalmak kötüdür, kötülüktür.
2. Not:
Demek istese de insan
birçok şeyi kendine,
özellilkle yalnızken,
diyemiyor;
belki nedeni gecedir,
yoğun karanlık,
korku;
bahane.
Bilir insan bir bahaneyle
bu aleme geldiğini
ve gideceğini bir bahaneyle.
Ş.Y.
- Toplam blog
- : 650
- : 412
- Kayıt tarihi
- : 07.06.07
İzmir. Aşk ve Şiir. Müzik. Kitap. Varlık ve Sözcükler ve .... ..