Gerçek Konuşmalardan Kesitler

İki arkadaş konuşuyordu. İkisinin de öğretmen olduğunu zannediyorum. Kulak misafiri oldum, ister istemez. Hem öğretmenler kendilerini bilirler mi bilmem, geneli yüksek sesle konuşur.

“-Muhtar hocam, biliyor musun bana daha önce sınav görevi çıkmazdı. Sordum soruşturdum bana neden sınav görevi çıkmıyor diye. Dediler ki sendikanı değiştir. İlgili yerlere isimlerini verelim o zaman sana da her hafta görev çıkar dediler.

Diğeri merakla

“-Eee”

“-Dediklerini yaptım ben de.”

-Eee

“-E’si şimdi her hafta sınav görevi çıkıyor bana. Sen de değiştir istersen. Bak nasıl görev üstüne görev çıkıyor.”

 Nispeten daha genç olanı:

 “-Abi ben doğrusu bu yöntemin doğru olduğunu düşünmüyorum.”

“-Su akarken testiyi doldurmak lazımdır meslektaşım.”

“-İyi de ortada bin görev, beş bin öğretmen var, iki tane alanlar var, beş tane alanlar var. Bu durumda çok ihtiyacı olup da alamayanlar ne olacak?

“-Onlar da yapsın benim yaptığımı”

“-Sen bilirsin ama bence böyle bir dağıtım doğru değil.”

Aradan birkaç yıl geçti, yine aynı yerde, aynı kişiler karşılamışlar ayaküstü sohbete dalmışlardı yine eğitim konusu, dersler, yoğunluk derken yaşça daha genç görüneni:

-Abi ne yaptın çocuğunun lise durumunu

-Sorma hocam, dershane durumu belirsizliğini koruyordu biz de mecburen özel okula verdik,

-Sorması ayıp yıllık ne kadarmış?

-On sekiz bin liraymış.

-Çokmuş aslında,

-Çok çaresiz kaldık.

-Yani, yüz yüz topladığını toptan geri verdin anlaşılan.

-Öyle oldu, hocam, aldığımızın kat kat fazlasını verdik.

-Matematikte sadece toplama yok ki abi, bunu ilkokul öğretmeni olarak en çok da senin bilmen lazım.

-Çok haklısın…

-Kaşıkla haksız yere sana verenler kepçeyle geri aldığında üzülmemek de erdem.

-Biliyorum, sen demiştin…