- Kategori
- Şiir
Gitme
Dur Gitme!
Bırakma beni!
Bu hain, karanlık gecelerde
Bilinmezlikler içinde.
Nerdesin bir bilsem
Aynı gökkubbenin altında
Ama nerde?
Dur Gitme!
Çaresiz bir sensizlik bende
Bırakma beni kimseye!
Kimsesizken bu âlemde…
Dur Gitme!
Aşkın gözlerimde,
Ya sen öl, o yeşil derinliklerde
Ya da beni öldür,
Yeşil bir aşk bulaşmışken gözlerine
Senin elinden ölmek
Yaşamaktır Özgürce…
Sona gelmişken
Bu öyküde,
Beni yokluğuna mahkum etme!
Yitip gitsin bu can gidişinle.
Küllerimi koy yüreğine
Hiçbir öyküde,
Yeniden doğmasına izin verme!
GÜNAH
Ruhu Çürümüş!
Diye haykırdı bir Âdem
Günahı işleyen göz, dil, el iken…
Ruhun suçu neydi ki?
‘’Ruh nurdu,
HAK’ tan kalan yadigâr’’
Her seher vakti
Günahkâr beden
Ruha temiz suret olmak isterken,
Gül kokardı ruh
Aslına payidar.
ELBİSE
Gönlüm taktı yine en çiçekli elbiseyi üstüne
Menevişli ela gözleri,
Kor dudakları,
Kızıl saçları…
Tokalaştı biri ak ellerimle
Methiyeler dizdi öteki
Sadece gördüklerine!
Gönül esir bir elbiseye,
Yorgun, kırık, hasret sevgiye
Mezarda böcekler bile,
Kıymet vermezken
Sür hükmünü yalan dünyada
Sür elbise…
https://www.youtube.com/watchv=7wvTh8y4Xe8