Gitmek mi zor, kalmak mı?

Her ikisinin de kendine göre zorlukları vardır elbet. Ama kalmak… Gidenlerin ardından bakmak…

Bu soruyu defalarca sormuşumdur kendime… Acaba hangisidir zor olan. Bence kalmak daha zordur. Çünkü giden senin yüreğinden de bir parçayı alıp götürür kendiyle. Her giden alır kalbinden dirhem dirhem parça kopararak. Yüreğimiz kaldıramıyor artık! Gidenlerin ardından bakmak ve el sallamak… Yeter diyorsun gidenlerin ardından bakmak ve el sallamak istemiyorum.

Giden gitmiştir senden de bir şeyleri beraberine alarak. Ve sen kalmışsındır tüm anıların tekrar canlandığı yerde. Kalabalık sokaklar boş ve kimsesiz, gürültülü ve cıvıltılı mekânlar hüzünlü, dinlediğin müzik bile yarım ve acı gelir kulağına. Yanından geçen her kişinin yüzünde bulursun gideni…

Gittiğinde ise ne kadar hüzünlensen de yeni bir yerdir gittiğin senin için. Yüreğinden söküp aldığın parçalar senin bıraktıklarını saklamaya ve kaldırmaya yetecektir. El sallamaya başladığın andan itibaren el sallarsın, kucak açarsın yeni gideceğin yere. Sende bir sevinç vardır aynı zamanda. Çünkü yeni bir yerdir gittiğin yer… Ve yeni bir yaşam…

Her ilişki ve olayda da bu böyledir bence… Giden olacakları görmek istemez. Belki de göğüs geremez olacakların ağırlığına… Kalanlar ise tüm olacakları bile bile kalır. Ya da gidecek yürekliliği göremez kendinde… Yapacağı mücadele ve kendiyle olan savaşı en zor olandır aslında… Çok şey vardır kalanların ardında…

Şimdi sizlere soruyorum bu soruyu. Sizce hangisidir zor olan?