- Kategori
- Güncel
Gitmelerim, travmalarım
ATATÜRK
Bu aralar bir tuhafım. Gitmelerim geliyor ve acaip travmalar yaşıyorum. Ama ne gidebiliyorum ne de 50 yıldır çektiğim travmalarımdan kopabiliyorum. Ne olacak bilmiyorum.
Annem Atatürk devrinin öğretmeni. Bu gün travmalardan bahsedenlerin anne babalarını okutan bir vatansever. Ama ben onu hiç travmalı görmedim. O devirlerde çok mutluydu ve Atatürk dendiği zaman gözlerinde gördüğüm ışığı bu gün bir çok insanda görememenin travmasını yaşıyorum ben.Onun için anamı alıp bir yerlere gidemiyorum .Çünki o ve onun yetiştirdiği insanların çoğu bu ülkede yatıyor.Keza babamda.
Birinci Dünya Savaşında, Atatürk'ün öncü birliğinde Trablusgarb'ta İngilizler'e esir düşen dedem geliyor aklıma.İngilizlerin elinde şehit olan eziyet çeken binlerce asker. Dedem koskoca beş yılını geçirdiği esaret hayatından yarı sakat dönmüş ülkesine.ve onları bekleyen kadınlar. Ve ah o travmalar.
Nur yüzüyle dudaklarından ve dualarından eksik etmediği Atatürk adı ve sevgisiyle beni besleyen başı örtülü babaannemde burada yatıyor. Ben yine gidemiyorum dostlar Ve içim acıyor travmalarım durmadan çoğalıyor.
Bu vatanı bu toprakları, okunan ezanları, güzel türkçemi kültürümü, başı açık kapalı kadını erkeğiyle elele vererek bana armağan edenleri de bırakıp gidemiyorum.
1940 larda başlayan ve toplum sistemini bir tarafa koyup, yalnızca siyaset sisteminin ülkeme yaşattığı travmalarada ne kalbim ne beynim dayanamıyor artık.
Yetiştirdiğimiz(yetiştiremediğimiz)ve yarınının ne olacağını bilemeyen çocuklarımıza bırakacağımız dünyayı düşününcede travmalarım bir hoş oluyor.
Müslümanlık ve Kuran arkadan konuşmayı yalanı, iftirayı yasaklar.Dürüstlüğü, adil olmayı yetim hakkı yememeyi vefayı ve en önemlisi sevgiyi öğretir bize.Ve büyüklerimizden duyduğumuz bir söz vardır.Ölünün arkasından konuşmak günahtır.
En azından bunu başarabilseydik.
Gitmelerim geliyor gidemiyorum. Travmalarım rahat bırakmıyor...
- Toplam blog
- : 181
- : 613
- Kayıt tarihi
- : 15.01.08
Öğretmen olan anne ve babam. Ankara'da geçen cocukluk ve gençlik yıllarım. Evimize sık,sık gelen bab..