- Kategori
- Öykü
Giyotin
Geç kalmış sevdalara tuzak hazırlayanı yakaladım ve giyotine yolladım. Giyotin koparamadı kahrolası kafasını bedeninden. Derken bir bileyci ustası çağırdık, giyotinin kesen kısmı körelmiş diye düşünmüştük. Bileyci ustası, kara bir atla geldi, kamburdu ve tek gözü kördü. Giyotinin karşısına geçti ve tek gözüyle inceledi kasabı. (Bazıları giyotine kasap derdi.) Sonra kambur sırtında taşıdığı bileyi makinesini çıkardı. Makineyi çalıştırdı. Cellat kasabı yukarıya kaldırdı. Bileyici ustası kesenin altına yerleştirdi makinesini ve çalıştırdı. Bileyi taşı son sürat dönmeye başladı. Sonra kasabın soğuk kesenine sürtünmeye başladığında sarı sarı yıldızlar uçuşmaya başladı havada. O sarı sarı yıldızlardan birkaçı tuzakçının kapalı yüzündeki kara torbaya kadar ulaştı. Tuzakçının torbası önce yavaş yavaş alev almaya başladı sonra tüm yüzünü kapladı alevler. Torbayla birlikte yüzü de yanıyordu tuzakçının. Tuzakçı yanıyorum kurtarın beni diye çığlıklar atmaya başladı. Hiç birimiz bu sesi duymuyorduk sanki. Elleri ve ayakları bağlı olduğu için bir müddet sonra çırpına çırpına yere düştü. Tuzakçı şimdi acı içinde kıvranıyor, birilerinin kendisini kurtarması için var gücüyle bağırıyordu. Bileyci nihayet makinesini susturdu ve tamamdır dedi. Cellat bir sarı altın tutuşturunca eline, tek gözü sevinçle parladı. Yerde debelenen tuzakçıya iğrenerek baktı ve oradan uzaklaştı. Tuzakçıyı tekrar giyotine yerleştirdik. O sırada öldürün beni, öldürün diye bağırıyordu. Cellat tuzakçıya baktı ve elini sus anlamında dudaklarına götürdü. Öteki sanki cellatın hareketini görmüş gibi birdenbire sustu. Ah ölüm geliyordu işte, yanmaktan iyiydi kesen. Her şey bir anda olup bitti. Kasap, tuzakçının kafasını gövdesinden ayırıverdi. Kafası biraz ileri yuvarlanmıştı bedeninden ve kanlıydı. Gözleri açık gitmişti bu dünyadan.
- Toplam blog
- : 261
- : 335
- Kayıt tarihi
- : 30.08.10
Anadolu Üniversitesi İşletme fakültesi mezunuyum. Çeşitli kuruluşlarda muhasebe ve dış ticaret or..