- Kategori
- Şiir
Gökyüzü ve sen
....
Gök_yüzü, yüzün, yüreğin...
Benden ne kadar uzaklarda.
Mesafeleri kapatıyorum aynı gökyüzüne haykırarak.
Günün yüzü hırçın, sert...
Biraz senin gibi vurup duymayan esen yelleri...
Sesimi bir rüzğar kesiyor önce.
Oysa seni kendimden çok sevdiğimi haykırırken.
Sesim sesimi kesiyor şimdi.
Yüreğime bir yılan gibi sokuluyor hasretin.
Kızıyorum sana kaşlarımı çatmadan...
Sade kızıyorum ve adını atıyorum beynimden.
Adını adımla söylüyorum şimdide kendime inat...
Unutmak mümkün olsaydı diyorum...
Mavi gözlü çocuklar, mavilikleri büyütmezdi.
Seni silmek isterken ve ben...
Kara gözlerime gömüyorum, sen nefes alırken uzaklarda.
Yüreğime benzet diye tüm karalarımı...
Umut sende, benim umudum sende.
Uzat ellerini rüzgarlara...
- Toplam blog
- : 40
- : 467
- Kayıt tarihi
- : 14.02.08
Erzurum doğumluyum. İzmir'de oturuyorum. Yüksekokul mezunuyum. Umutsuz, karamsar bir yapım olmasına ..