- Kategori
- Şiir
Gönül çeker dertli dertli ahu zar

Gönül çeker dertli dertli ahu zar
Yar sanır neşemde gülerim derdimi anlamaz zalim yar
Nalân ağlar gözlerim feryadı figanımla sönen aşkımın derdinden
Şakıyan dilim, duvar olmuş dillerim lal sensizliğin kederinden
Kaldırımlar kapkara hüzün, gümüş kumsallar döndü çöle
Islak kaldırımlar da çıplak kaldı yüreğim hasretinde ıssız gecelere oldum köle
Ayrılığın soğuk yüzü ruhumda kin kusar beddua eder sana
Mahzun bir yetime dönüştüm ızdırabın ummanında yana yana
Sanma ki sende güleceksin ben bu halde yanar iken ağlar iken
Uzandıkça sensizliğe içimi keskin bir bıçak saplanıyor diken diken
Sende benim gibi yan gülmesin yüzün tükenişe dönüşsün beklemelerin
Korku sarsın bedenini ruhunu benim gibi kahroluşla yansın hayallerin
Çünkü gittin bile bile seni sevdiğimi bile bile gittin
Yan kahroluşla benim gibi ömrün son bulsun kahırla bitsin
Bir yağmur yağışında elele yürüyüşümüzde gülerek bakardı gözlerin
okşardım başını her yağmur yağışında sevgi dolu ellerimle sende yanağıma buseler dizerdin
Nasılda kandırdın beni sözlerinle gözlerinin arasına gizlenmiş yalan hayallerle gülerken
Uzandıkça sensizliğe içimi keskin bir bıçak saplanıyor diken diken
Sende benim gibi yan gülmesin yüzün tükenişe dönüşsün beklemelerin