- Kategori
- Şiir
Gönül yorgunu

Bu foto benim son halim.
Ne bileğimin gücü tükendi.
Ne dizlerimin bağı çözüldü.
Sıktı mı suyunu çıkarırım taşın.
Hamur ederim elması.
Jilet üstünde yürürüm.
Ateş, su misali serinletir beni.
Suyu boğarım.
Merhametim, kötülüğe baskın,
Ben var ya ben!
Sineye çekerim herşeyi.
Vuran vurur.
Kıran kırar.
Reçetesi de yok derdimin.
Kronik vakayım.
Gönül yorgunuyum.
Ş. ODABAŞI
Haziran 2009/YENİCE