- Kategori
- Gündelik Yaşam
Görmüyoruz, duymuyoruz, hissetmiyoruz...
Kim dediyse doğru demiş..Bir fincan kahve herşeye iyi gelir diye ...Mmmm kahve, masmavi deniz, huzur denilen şey bu olsa gerek.. Şair boşuna dememiş ;''beni boğacaksanız engin mavilerde boğun'' diye.. Doğru söylemiş.. İnsanın ölümü bile böylesi bir mavilikte olmalı... Huzurlu ve dingin....
İnsanların bir çoğunun aklına deniz diyince yaz tatili ve yüzme gelir. Oysa dilinden anlıyorsanız eğer; kışın da vazgeçilmez bir sohbet arkadaşıdır deniz.
Bilir üretkendir, bilir besleyicidir ve bilir zamanı gelince kaybetmesi gerektiğini. Her kaybedişinde sessiz çığlıkları vardır içinde bir bir biriktirdiği ve sonunda fırtınalara dönüşür bu yangın, iri dalgalarla patlak vererek...
Hiç dinlediniz mi ? Kış’ın o soğuk ayazına karışıp kaybolan tiz çığlıklarını... Özenle besleyip büyüttüğü balıklarını her kaybedişinde, hüzünlü bir melodiye dönüşür çığlıkları; duyulası az ve derinden ...
Asla kızgın değildir ama…
Bilir bereketli maviliğinin ürünlerini paylaşması gerektiğini.. Onu kızdıran tek şey vardır; ölümü bile güzelleştiren o engin maviliğinin kirletilmesi. İşte o zaman köpürür, azgın dalgalara dönüşür öfkesi.. Önüne asla set vuramazsınız , korkutucu yüzüyle karşılaşırsınız. birden.. Oysa onun sevdiği, koruduğu gibi; siz de sevip korursanız engin maviliğini, işte o zaman inanılmaz cömertleşir ; sonsuz dostluğunu, sıcaklığını ve huzuru sunar size..... Al, alabildiğin kadar...
Vazgeçilmez bir tutku olur yaşamında ... Seviştiğin, savaştığın, paylaştığın…
Kahve keyfimi, kendime ayırdığım zamanımı,
Hayata gerçekten dokunup, onu hissettiğim bir anımı niye paylaştım sizlerle biliyor musunuz?
Çünkü; bir çoğumuz hayatın karelerine sadece bakıyoruz artık…
Neye sahip olduğumuzu ve onun neler hissedebileceğinin önemini unuttuk.
İnternette nefes alıyor…Televizyon dünyasının sunduklarıyla yaşıyoruz ..
Hayatın içinde oradan oraya koşuştururken;
Görmüyoruz….
Duymuyoruz…
Hissetmiyoruz…
Gözümüz, kulağımız her şeyden önce yüreklerimiz kapalı yaşamın kendisine.. Yarattığımız sanal dünyaların içinde, sanal karakterler olmaya çalışırken; insansal algılarımızı tek tek öldürüyoruz fark etmeden..
İşte bu yüzden bir çoğumuz; görmeyi, duymayı, anlamayı, hissetmeyi unutalı çok oldu...
Kimseyi suçlamayalım.. .
Bizi biz olmaktan uzaklaştıran her şeye kendimiz izin veriyoruz çünkü:::
Kendinize tek bir gün ayırın
Doğaya bırakın kendinizi,
Denize, ormana ,dağlara….
Hiç konuşmadan gözlerinizi kapatıp önce dinleyin onları,
Sonra uzun uzun seyredin…
Dokunun yeniden toprağa, çimene, denize…
Önce gözünüzle sonra elinizle ve yüreğinizle… .
Dokunun…..Dokunun ki ; '' görmeyi, duymayı ve hissetmeyi hatırlayın.''
- Toplam blog
- : 22
- : 190
- Kayıt tarihi
- : 07.01.13
Eğitim: İletişim( Radyo-Televizyon) Meslek: Radyo ve Televizyon haber program yapımcı ve sunucu...