- Kategori
- Ben Bildiriyorum
Gözlüğümü unutmuşum

Uzun zamandır maratondayım, şaka gibi ! Yarım asırı geçti. Bir bakıyorum bu yarışta geride kalmışım. Bir hamle yapıyor, öne geçiyorum. Bu telaşta benle başlıyam bazı dostları da kaybediyorum; şaka gibi ! Yorucu değil desem yalan söylemiş olurum.
Başlangıçta seyircim çoktu : Dedem, nenem, anam, babam, hala, teyze, amca, dayı, velasıl tüm sülale ne alkış, ne tezerruhat, şaka gibi ! Sonra tek tek kayboldular.
Bir ara genç bir kız yanımda koşmaya başladı, sonraları gençler katıldı, bu maratona ne koşuş bu Allahım; şaka gibi ! Bir ara baktım ; yanımdaki kız gençliğini sormaya başladı bana ! Gençlerin de , gençlerini göstererek.
Diyecek bir şey bulamadım. Son kelimeleri mırıldandım ; şaka gibi ! Bilmem hiç farkına vardınız mı ? Bu maratonda gece de koşturuyorlar adamı, kadıni; şaka gibi ! Bazen insanın gülesı, ağlası geliyor.Düşeni kalkani
görünce. Hele hele o ter içinde kalmışken sağdan soldan dökülen buz gibi sular yokmu, tepeden aşağı ; şaka gibi !
En çok bir de neye kızıyorum biliyor musunuz ? O kürsüden ne söyledikleri anlaşılmayan adamlara.Ağızlar da borazan yorulmuyorlar da; şaka gibi ! Çok sükür bazen iki, bazen de dört sene de bir karşılaşıyorum o seslerle. Tabii ben koşuya devam. Bir ara söyle bir bakayım ne yol almışım diye . Tuuu unutmuşum gözlüklerimi, seçemiyorum artık ne kateddiğim yolumu. Eh böyle olunca ileriye bakmaya da cesaret kalmıyor; şaka gibi!
Aman dostlar Maratona başlamadan evvel alın gözlüklerinizi yanınıza, yoksa sizde olursunuz ilerde, benim gibi; şaka gibi ! ortada.
Gününüz maratonunuz günlük güneşlik olsun.
Saygılarla.