Güler, doğumgünün bize geldiğin gündür

Kaç zaman oldu birbirimiz tanıyalı?

Hangi mevsimdi?

Aylardan hangisiydi?

Kaçı gösteriyordu saatler?

Sen mi atmıştın ilk adımı, ben mi?

İnan hatırlamıyorum.

Bir önemi de yok zaten.

Kesişti ya yollarımız tek gerçek bu.

Paylaştık ya hayata dair pek çok şeyi.

Güzellikleri, hüzünleri…

Kahkahalar attığımızda oldu avuç dolusu, gözyaşı döktüğümüzde sicim gibi.

Yüzünü göremedik belki birbirimizin, sesini duyamadık.

Bir simidi ikiye bölüp de tadına bakamadık.

Türk kahvesi içip de fal bakamadık.

Sohbetlerimiz olmadı sesli.

Ama…

Yazdık hep…

Durmadan yazdık biz.

Oradan, buradan…

Sayfalar dolusu belki de ciltler dolusu.

Sevdik birbirimizi hem de yürekten.

Mesafeleri kapattık gözlerimizi yumunca.

Gönül bahçemizde dinlendirdik içimizdeki çocuğu.

Aynı şehirde birbirini görmekten aciz insanlardan olmadık asla.

Farklı şehirlerde de olsak hiç yalnız kalmadık ki biz.

Üzüntüm senin oldu.

Sevincin benim.

Satırlar sağ olsun seni getirdi bana, beni götürdü sana.

Dostluk zinciri örüldü ilmek ilmek.

Çile çile dertler kuş olup uçtu semalarda.

Dostum sen varsın ya…

Gelmez sırtım iki cihanda yere.

Ben ki yedi düvele meydan okumuş ataların torunuyum.

Bugün senin günün

Kaç yıl önce yumuk gözlerini açtığında bu dünyaya

Kim bilir nasıl da sevindi anne baban

Sırf bu yüzden gül istediler belki de

Sen de hep gül

Hani onların yüzünü güldürdün ya…

Adı dediler “GÜLER” olsun

Hep gülsün

Yüzünden ve kalbinden gülümseyiş eksilmesin

Kahkahaların artıların olsun.

Artılar gözbebeklerine yerleşsin

Ve…

Mutluluk kulaklarından çınlasın.

Yıllar yıllara eklendi, kaçınılmazdı

Gün geldi, dünya evine girdin

Anne ve babanın sevincine tanık oldun

Günü geldiğinde…

O büyük mutluluğu sen de yakaladın Can Damlam

Önce Şafak’ın…

Sonra da Sezer’in…

Yaşattı sana mutlulukların en büyüğünü.

“ANNE” idin artık.

Kara da yere gelmezdi sırtın.

Kim tutardı bundan böyle seni

Mutsuzluk geçemezdi yanından

Saadet, herkesten çok senin hakkın.

Yıl 2 bin10

Nisan’ın 2’sini gösteriyor takvimler

Bak yine yan yana

Yine gönül gönüleyiz

El ele tutuşmuşuz

Eski günlerdeki gibi

Şarkılar söylüyoruz

Seslerimiz çınlatıyor yeri göğü

Önceliklerin var elbet hayatta

Lakin…

Bize de yer açtın gönlünde…

O zaman der ki PAPATYA

“DOĞUM GÜNÜN BİZE GELDİĞİN GÜNDÜR”