Gün batımı

Bu duyguyu oldum olası hep sevdim ben
içini titreten
kanatların olmasa da alıp uçuran
ama adını bir türlü koyamadan hissettiren, sarhoşluk duygusu
kaç kadeh içtin, kaçıncı dubleden sonra sarhoş oldun
bilmeden
bilinmeden
bu duyguyu sevenler
asla içki koymazlar kadehe
öylece
koyverirler kendilerini o mayhoş sarhoşluk içine.
Arkandan baktım
farketmezsin sandım
sürüler senin yalnızlık benim olmuş
diyemedim.
derken,
içine mi doğdu ne?
sende baktın benim baktığım yere
kafanı kaldırdın gökyüzüne
yukarılara en yukarıya doğru
içinin titrediğini hissettim
aynı benim ki gibi
belki o an oradan geçmekte olan bir kuş ilişti gözüne
yada griye çalan mavi bulut
ben anladım
ama niye anlatamadım sana
bilmiyorum sadece bana özgü bir eksiklik bunu biliyorum.
yapma!!
ne olur, yalvarırım arkanı dön ve git, der gibiydin.
unut beni,
unut yaşadığını düşündüğün herşeyi
küllerini savur artık rüzgarda
geri dönüş yok
Gün batmak üzere
ne mavi kaldı gökyüzünde nede gri
kızıl bir renge büründü
herşey
gün batımında...