- Kategori
- Siyaset
Hakan Şükür, Neylesin Vekilliği?
İnsan anasından şanslı doğmaya dursun...
Başbakan’a gözde olunca, akan sular durur mu? Durur durur, hem de nasıl durur. Şekil A’da görüldüğü üzere…
Hiçbir alanı pas geçmiyor mübarek. Futbolcuydu, yorumcu oldu. Yetmedi, vekil oldu. Baktı üç kuruşluk vekil zamları bile fazla lakırdı kopartıyor… “Bunca lakırdının içerisinde olmanın alemi nedir?” diye kendi kendisine sordu. Cevabını yine kendisi verdi.
O halde…
Yeniden ve gerisin geri asli işine devam.
Para işte! Neylersin?
Tadı, rengi, şekli büyüleyici, insanı eritiyor, haliyle Hakan Şükür’ü de eritiyor.
E adama sormazlar mı şimdi? “Ne işin vardı siyasette?” diye. Tamam, orası da forslu bir yer... Orası da çekici… Ama… “Ama”sı var işte… İnsanda az buçuk sorumluluk olur değil mi? “Önce insan” demiyor muydun? Yoksa yanlış mı biliyoruz? Sanırım yanlış biliyoruz. Zira icraatının ortasındayız, görmekteyiz, duymaktayız ve okumaktayız…
Sırrı Süreyya köşe yazıyordu, bıraktı. Muharrem İnce, kısa bir dönemliğine yardım amaçlı bir okulda ders vermek istemiş, Meclis Başkanı, “Dur bidakka” demiş. Ahmet Tan, zamanın birisinde İletişim Fakültesinde sembolik ücrete, yani 10 TL’ye gazetecilik dersi vermeye başlamış, Meclis Başkanı “Hop dedik, ne oluyoruz yani” demiş. Bakalım meclis başkanı Hakan Şükür’e ne diyecek?
Meclis Başkanı Hakan Şükür’e bir şey diyebilir mi?
Bence mevzuya dair en muhteşem soru bu olur.
Harbiden soruyorum, Meclis Başkanı Hakan Şükür’e “Hop dedik, dur bidakka, ne oluyoruz?” diyebilir mi? Diyebilmez mi?
Hayat işte… Her zaman diyoruz ya, “İnsan anasından şanslı doğmaya dursun” diye. Hakan Şükür’de anasından, o şanslı doğmaya dursun çevresinden.
Adam TRT’de yorumculuk yapıyordu… Altı üstü yorumculuk… Gören de dünya meselelerini yorumluyor ve meselelere dair çözüm reçeteleri sunuyor sanacak, muhtereme veriyorlarmış yılda 750 bin törkiş lira.
Haftanın bir iki günü mermer kaplı stüdyo salonlarının, tiril tiril masa ve koltuklarında keyf gıcırdatıp, iki kelam laf ederek, futbol yorumculuğu yapacaksın, paraları indireceksin cebe… Hesap soran yok, hesap verecek kimse yok, stres yok, gerilim yok, yapılan işin zerre olsun niteliği yok…
Akıllara ziyan bir durum…
E be kardeşim, bu durumun her yanını alıp, salkım saçak düşünsen ne yazar? Böyle kazancın her tarafı haklı kazanç olsa ne yazar, haksız kazanç olsa ne yazar?
Neresinden bakarsan bak, mevzuu kapitalizmin çarpık haline aleni örnek değil midir?
Nereden nereye geldik?
İki karton sigara ve ölüm… Bir katır sırtı mazot ve ölüm… Binaen, cümle alem tutturmuş, “Kaçakçılık yapan bu çocukların yaptığı, ettiği suç değil mi?” diye soruyorlar.
- Toplam blog
- : 1509
- : 1145
- Kayıt tarihi
- : 07.08.07
Yazarım... Okurum... Öğrencilik yıllarımda çok yazdım... Kompozisyon derslerinde yazdım... Duvar ..