- Kategori
- İlişkiler
Haller... Güller... Dikenler...
Hayat yolu uzun.
Düz de değil.
Kıvrımlar...
Tuzaklar...
Sürprizler var.
Yol...
Bazen ana yol...
Bazen kavşak...
Bazen sapak.
...
Gidiyoruz bazen dümdüz.
Sağa sola bakmadan...
Bakamadan.
...
Bazen sapıyoruz yolumuzdan...
Bulamadan dönüşü, kayboluyoruz patikalarda.
Bazen takılıyoruz bir çiçeğe...
Bazen dolanıyoruz çalıya.
...
Dikenlerden korkmaktan...
Bazen görmüyoruz gülleri...
...
Hayat yolu uzun.
Bir ömür kadar.
...
Ömür...
Uzun.
Mutluluklar kadar.
Ömür...
Kısa.
Kin ve nefret kadar.
...
Haller...
Hüzünler ve sevinçlerle harman.
Güller ve dikenler gibi.
...
Eller...
Seçer büyütmeyi.
Gülleri...
Ya da...
Dikenleri.
...
Gülleri deren...
Korkmaz dikenlerden.
Öper geçirir acısını.
...
Dikenleri büyüten...
Önce kendi yüreğine batırır ilkini.
Korkar güllerden.
Çalışır koparıp atmaya.
...
Güller...
Güllere karışır...
Haller hallere.
Güller dikenlere karışmaz.
...
Dikenler...
Dikenlere karışır.
Dikenler güllere karışmaz.
...
Haller hallere karışır...
Haller yollara karışır...
Haller güllere karışır.
...
Haller dikenlere karışmaz.
Haller dikenlere dolanmaz.
...
Dikenleri büyütenler...
Dikenlerin arasından çıkamaz.
...
Hayat yolu uzun.
Kimisi...
Dümdüz gider...
Yoldan başka görmez birşey.
Kimisi...
Takılır bir ahu ceylan peşine...
Saptığı yoldan dönemez geriye.
Kimisi...
Gülleri sever, ister güllerle donansın yolu.
Kimisi...
Dikenlerle donatır menzili.
Kimileri...
Hem gülleri sever...
Hem dikenler büyümesin ister.
Ama hayat...
Güllerle dikenleri beraber serper yola.
Kim hangisini seçerse...
Onu verir eline.
...
Hayat işte :)
Neden diyacahsan...
Ne biliim...
Ele işte :)
- Toplam blog
- : 403
- : 1023
- Kayıt tarihi
- : 13.08.06
Kendi halinde biriyim, ziraat mühendisiyim. Emekli oldum ve kendi işimi kurdum. İzmir'de yaşıyoru..