- Kategori
- İlişkiler
Hayaller ve gerçekler
“Psssttt….Küçük! Kekik de atalım mı?” diye sorardı kasap abi.
Ben de “atın abi” diye cevap verirdim.
Yani her ne kadar, her biftek, pirzola alışımın sonunda kekik isteyeceğimi bilse de…o hep sorardı. Ben de hep onayı verirdim.
“Atın abi”
Bir nevi müşteri hizmetleri aslında…Küçük bir çocuğu bile ciddiye alan bir esnaf.
Küçükken büyüdüğümde kasap olma hayalim vardı.
Sorarlardı büyüyünce ne olacaksın diye?…Sayardım ben de
kasap,
balıkçı,
bi de belki doktor.
“Gülerlerdi kasap ha…hah hah hah.”
Ne gülüyonuz ki ben o sıralamayı bizzat önem sırasına göre yapmıştım…kasap öncelikli mesleğimdi.
Kasap dükkanına gidince, kasap abinin o eti alıp kestikten sonra kıyma makinasına atışını, öbür taraftan cıkarken, eliyle yön vermesini,
Sonra en baştaki örnekte olduğu gibi “kekik te atalım mı” şeklinde müşteri hizmetlerini itinayla gerçekleştirmesini…ve parmak uclarıyla aldığı bir tutam kekiği ete serpiştirirken, abinin bazı parmaklarının yerinde olmadığını görmem içimi burksa da… “Eee her mesleğin zor yanı vardır” düşüncesi ile içimi yumuşatırdım.
Hatta o pirzolayı böyle ÇOTANK!!! diye ezmesini…çeşitli bıçak tiplerini eti keserken kullanmasını…(vay be ne kasapmiş di mi?)
Sonra etleri o yağlı kağıda dizip rulo şeklinde sarmasını filan hayranlıkla seyrederdim.
“Kekik te atalım mı” sorusu artık…benim orayı terketme zamanımın geldiğinin göstergesiydi.
Ha bir de kıymayı tartarken küçük küçük alıp koyması filan da ayrı bir hasta edici durumdu. Süperdi işte.
Biraz piskopat bir yazıya dönüşüyor diye düşünüyorsanız…aldanıyorsunuz.
Çünkü bu örnekten yola cıkmamın sebebi…birilerimizin hayalleri bazılarımızın gerçekleridir fikrini tartışmaya açmak istememdendir.
Gerçekten de benim hayalim kasap olmak iken o abi bizzat o gerçekliği yaşıyordu.
Sonra ben kasap olamadım tabii.
Ama büyüdüğümde evimde süper yemek yapabilen…neredeyse kasap gibi etleri itinayla kesebilen bir abiye dönüşecektim. Bunu o zamanlardan bilemezdim.
Bazi çiftleri görürsünüz ya da sizleri görürler özenirler.
“Vayyy bee ne kadar da iyi anlaşıyorlar…”diye içlerinden geçirirler.
Onların hayali sizin gibi bir aile kurmak iken, siz bizzat o gercekliği yaşıyorsunuzdur. Cok muhteşem bir olaydır…Düşünsenize siz de zamanında böyle bir şeyin hayalini kurmuşken şimdi onu yaşamaya baslamışsınızdır.
Demek istedigim her türlü durumda ilişkilerde de…gerçekler hayaller ile başlar.
Hayaller belki zaman içinde biraz şekil değistirebilir ama iyi niyetle bağlı kalmışsanız ve kendinizin de farkında olmayı başarabilmişseniz…iste o hayal ettiğiniz şey artık neyse, olabilecek en iyi şekli ile gerçekleşecektir.
Bu arada şunu da yazmadan edemem…Bunları buraya ne komiklik olsun diye, ne de uydurarak yazdım. Sadece inandığım ve bizzat yaşadığım şeylerdi bunlar.
(Aslanım…açıklama yapmak zorunda mısın?...Okuduk anladık…tamam..güzel işte kasap olayı filan!...neyse öbür blogta…ne yazıyo ona bakiim ben asıl)
- Toplam blog
- : 237
- : 1302
- Kayıt tarihi
- : 06.08.07
Biyolojinin son yıllarda, özellikle son 10 yılda içeriğinin yoğun bir şekilde moleküler düzeye inmes..