Hayallere bahane

Yaşama tutunurken sımsıkı , bahanelerimiz vardır.Bazen doğacak bebeğimizdir umudumuz . Ona hazırlamayı umduğumuz geleceğidir, hayallerimizi süsleyen . Bitireceği okulları düşünür, edinemediğimiz meslekleri kondururuz ona , beyaz doktor önlüğünün ne kadar yakışacağını hayal ederken. Bazen de torunlarımızla yaşlandığımızı düşünürüz , onları telaşsız , kaygısız severken.Annesinin bebekliğini anlatmayı, tıpkı annesi gibi uyurken elini yanağına koyup uyuduğunu söyleyebilmeyi , onunla parkta dolaşabilmeyi , yada bayram sabahı tüm aileyle birlikte yapılacak bayram yemeğini bile hayal ederiz.Hep birlikte cıvıl cıvıl , sıcacık bir yuvada kocaman bir aile olarak.

Bazen de tersine işler düzen , hayatını yaşamış artık ömrünün son demlerine de gelmiş olsa yarın için umutlar hiç tükenmez.Bahara ermeyi bekler , doğanın yeniden uyanışına ayak uydurmayı , o ılık bahar sabahlarında rengarenk sardunyalarının topraklarını değiştirip yeniden balkona dizebilmeyi , komşudan aldığı yeni çiçek tohumlarının saksıda yeşerdiklerini görmeyi umar , giydiği kazağın ne kadar renkli olsada hala yakıştığını düşünerek bakar aynaya yaşanacak günler yeni başlıyormuşcasına. Kaçırdıklarını tekrar kovalarcasına bakar her yeni gelen güne .Hayaller vardır yine sonraki yarınlara hiç bitmemecesine.

Hayaller bahanedir yarınlar için hiç bitmeyen , dinmeyen bir nehir gibi akar isteklerimiz. Ta ki son nefesimizi alıncaya kadar. Yaşamın anlamıdır belkide hayaller , istekler.Ne kadar genç olsak , ömrümüzün sonuna da gelsek , yarına , haftaya , aylar sonrasına planlar kurarız.Ömür hep bize bakiymişcesine. Olması için beklemek , dua etmek. Bazen rahatlatır , uzaklaştırır günlük telaşlardan. Toprağa dikilen fideye verilen can suyu gibidir beklentiler. Öyle can verir insanın yaşamına.Bahara uyanışı hissetmek bile canlandırır ruhumuzu. Havanın değişen kokusudur belki günün anlamı. Bazen de özlediğiniz huzurdur bembeyaz karın renginde.Kaç kıştır görmediğiniz kar taneleriyle bir sabah ansızın karşılaşabilmektir perdenizi açtığınızda . Hep bir sebep vardır mutluluğu yaşamaya , yarınlara. Bakmayı istersek eğer , görebilirsek. İncecik yağan sağanak yağmurda sığınacak bir saçak altını bulduğunu düşleyebilmektir bazen.Belki sevdiğinle kuracağın yuvadır umudun. En sevdiğin renklerle döşeyeceğini hayal ettiğin yatak odan , mutfağındaki rengarenk kupalardan yudumladığını tüşündüğün mis kokulu kahvelerindir seni ellerinden tutan , yaşama bağlayan.

Günü yaşarken hep bir bahane bulmalı , gelecek yarınlara. Varolan yaşanacakların üstüne yeni beklentiler eklemeli daha büyük mutluluklar için. Tek taş pırlanta yada son model araba , kotra değil , ulaşılabilecek , elle tutulabilecek kadar gerçek bahaneler .Aldığımız nefesin değerini bilmeli , güne gülerek uyanmalı .Yarın uzak. Bugün gerçek olan.Gökyüzünün rengi sebep olmalı ya da havadaki çiçek kokusu .Güle bakarken baharı , yazı anmalı. Yağan yağmurda ıslanırken az sonra kavuşacağını beklediğin yuvanda içeceğin ıhlamurun tarçınla karışık o tatlı kokusunu anımsa damağında. Mutluluk zor değil. Ulaşılmaz hiç değil .Yeter ki aramayı bil. Göreceksin yakınında. Başucunda.