- Kategori
- Psikoloji
Hayat, güvenlik tedbirleri arasında yaşanan düz bir çizgi
Yoğun bir gündü benimkisi. Sabahtan annemin bana anlattığı rüyayla belliydi günümün sallantılı geçeceği. Normalde rüyaların vermiş oldukları anlamları benimsemem. Ama günün sonunda annemin bana sabahki anlattıklarını düşününce rüyaların da bazen hayatımıza yön verebileceğine şahit oldum.
Hayatımda yapmış olduğum en büyük hata, sanırım kendi hayatıma yön verememiş olmam. Yaptığım şeylere bakınca kendimle ilgili pek bir şey göremiyorum. Pişman oluyorum, sonrasında yine umutsuzluğa kapılıp gidiyorum. Bu kadar karamsar değilim ama bugün yaşadıklarım bana durup nefes almam gerektiğini hatırlattı ve kendimi hatırlamamı sağladı.
Kötü bir gün. İş yerinde yaşadığım tatsızlık beni bu havaya soktu işte. Herşeyi doğru düzgün yapmaya çabalarken, insanlarla samimi bir ilişki içine girmeye çalışırken yine kendimi yanlız buluyorum. Sanırım sorun benim rol yapmamam, insanlara karşı dürüst davranmam.
Rol yapan insanlar el üstünde tutulurken, işini yapmayan insanlar el üstünde tutulurken, hırpalanan neden biz oluyoruz? Kızgınım insanlara, yaşadığım çevreye, ülkeme... Sadece kızgınım.
Bugün işimi yaptığım için saatlerce göz yaşı döktüm.
''Seni diğerlerinden farksız yapmaya çalışan bir dünyada, kendin olarak kalabilmek dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Bu savaş başladı mı artık hiç bitmez''(Doğan Cüceloğlu)
Doğan Cüceloğlu ne kadar güzel anlatmış, içinde bulunduğum durumu. Bence bu bir savaş. Hak edenler ve etmeyenlerin vermiş oldukları bir mücadele.
Hayatı seviyorum ama beni değiştirmesini istemiyorum. Kendim olarak kalabilmek istiyorum ve en önemlisi kendim için birşeyler yapabilmek istiyorum.
Biliyorum kolay değil. Ama mücadeleden vazgeçmeyeceğim....
Hayatımda yapmış olduğum en büyük hata, sanırım kendi hayatıma yön verememiş olmam. Yaptığım şeylere bakınca kendimle ilgili pek bir şey göremiyorum. Pişman oluyorum, sonrasında yine umutsuzluğa kapılıp gidiyorum. Bu kadar karamsar değilim ama bugün yaşadıklarım bana durup nefes almam gerektiğini hatırlattı ve kendimi hatırlamamı sağladı.
Kötü bir gün. İş yerinde yaşadığım tatsızlık beni bu havaya soktu işte. Herşeyi doğru düzgün yapmaya çabalarken, insanlarla samimi bir ilişki içine girmeye çalışırken yine kendimi yanlız buluyorum. Sanırım sorun benim rol yapmamam, insanlara karşı dürüst davranmam.
Rol yapan insanlar el üstünde tutulurken, işini yapmayan insanlar el üstünde tutulurken, hırpalanan neden biz oluyoruz? Kızgınım insanlara, yaşadığım çevreye, ülkeme... Sadece kızgınım.
Bugün işimi yaptığım için saatlerce göz yaşı döktüm.
''Seni diğerlerinden farksız yapmaya çalışan bir dünyada, kendin olarak kalabilmek dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Bu savaş başladı mı artık hiç bitmez''(Doğan Cüceloğlu)
Doğan Cüceloğlu ne kadar güzel anlatmış, içinde bulunduğum durumu. Bence bu bir savaş. Hak edenler ve etmeyenlerin vermiş oldukları bir mücadele.
Hayatı seviyorum ama beni değiştirmesini istemiyorum. Kendim olarak kalabilmek istiyorum ve en önemlisi kendim için birşeyler yapabilmek istiyorum.
Biliyorum kolay değil. Ama mücadeleden vazgeçmeyeceğim....
- Toplam blog
- : 125
- : 885
- Kayıt tarihi
- : 20.04.07
Tıbbi sekreterim aynı zamanda edebiyatla meşgulüm ..