- Kategori
- Gündelik Yaşam
Hayat kısa gönlünü yaşa!!!
Çok mu duygusallaştım bilmiyorum ama bu hayatta neyi paylaşamıyoruz ben anlayamadım. Şöyle bir gerimize ve önümüze baktığımızda hayatın aslında ne kadar kısa olduğunu göremiyor muyuz? Televizyonu açıyorum, tek gördüğüm insanların birbiriyle kavgaları, paylaşamadıkları... Sokağa çıkıyorum, ters bakışlarla karşılaşıyorum nedeni olmadan. Bu kadar mı mutsuzuz? İnsanlarla konuşmaya başlıyorum ve görüyorum ki herkez her konuya çok hakim, bilgili. Bunlar bende çelişkiler yarattı! Hem sözde çok şeyi biliyoruz, hemde hemen arkasından sözde bildiklerimizi uygulamamaya koyuluyoruz!
Bugün varız ama yarın olurmuyuz bilmiyoruz. Fakirliğin, mutsuzluğun, limitsiz yargıla(n)manın, hastalıkların olduğu dünyamızda birşeyleri değiştirmek gerek.
Kalbiyle, insanlığıyla özü sözü bir ve açık olan insanların sayısı gitgide azalıyor. Bu insanları trafik kazalarına, hastalıklara kaybediyoruz. Sonumuzun ölüm olduğunu bile bile birbirimizi gereksiz yere kırmanın, üzmenin, suçlamanın, "bu kişi kötü" diye işaret parmaklarımızı göstermenin akıllıca yanı nerede? Bunu da çözemedim!
Aileler kendi egolarının sivri kısımlarını törpülemeden bilmişlik yaparlar, çoçuklar herşeyi ben bilirim hevesiyle yola çıkarlar, devlet adamları insanların gözlerinin içine bakabaka yalan söylerler, insanlık kimsenin onu bulamayacağı yerlere gitmeye hazırlanır, maskelerini hergün insanlar takar... Çok mu depresif oldu sizce? Bence hiçte değil!
Eğer bu dünyada sokakta titremekte olan çoçuklara gözucuyla bile bakmayan insanlar varsa, giydiğimiz etiketlere göre bize davranılıyorsa, yere düştüğümüzde bir tekme daha yiyorsak, geleceğimizi kuranların oyunlarına alet oluyorsak bence az bile demiş olabilirim.
Kenetlenmek lazım sevdiklerimize, gülümseyebilmek lazım sokak çocuklarına, önce kendimizi sevmeyi öğrenmek ve bunu hayatımıza uygulamak lazım bence. Eğer bunları yapmakta zorluk çekiyorsak, vah bizim hallerimize vah!!!!