- Kategori
- Deneme
Hayat yolu

Herkes bir yerlere gitmeye çalışıyordu hayat denen bu yolda. Herkesinde acelesi vardı. Kimisi hızlı adımlarla yaklaşıyordu gitmek istediğiyere, kimisi en hızlı otomobillerle, kimisi ise sürünerek. Amaistisnasız herkesin acelesi vardı.
Elimdeki adrese gitmekistiyordum ben de. Ama herkesin o kadar acelesi vardı ki, kimsesorduğum adresi bana tarif etmek için bile durmuyordu. Yayalardan umudukesip otostop çekmeye başladım. Elbet elimdeki adrese giden birisidurup beni arabasına alır diye düşünmüştüm.
Ama dedim ya; herkesin çokacelesi vardı bu hayat yolunda. Çok araba geçti, ama kimse umursamadıbeni. Tek de gidebilirdim elimdeki adrese, sırtımdaki çantamdataşıdığım kariyer ve eğitim ile. Ama ben benimle aynı adrese giden biryol arkadaşı istiyordum, o yolu beraber daha kolay geçebileceğim.
Tam umutlarım tükenmek üzereyken bir araba durdu yanımda. Camı açıp uzun uzun baktı bana aracın sürücüsü ve dedi ki:
-Nereye gidiyorsun?
-Mutluluğa..
-Atla o zaman, yolumuz uzun.
-Peki adın ne senin?
-Ben aşk, tanıştığımıza sevindim. Uzun bir süre yol arkadaşı olacağız gibi görünüyor.