- Kategori
- Deneme
Hayatı doya doya yaşamamız lazım

Milli takım İsviçre’yi yendi ve hayat devam ediyor.
Her zaman ki gibi, bu hayatı, yaşıyoruz, gidiyoruz.
Nereye doğru?
Yön belli değil.
Devamlı çalışıyoruz. Uğraşıyoruz, didiniyoruz. Okuyoruz. Bir okul bitiriyoruz, başka okula başlıyoruz. Okul bitiyor. Diplomayı alıyoruz. Ne işe yarıyor. Eve getirip çerçeve yaptırıp asıyoruz. Gelen giden bakıyor. Hoşlarına gidiyor. Ama o dört yılımızı verdiğimiz o diploma, etrafı süslü olsa da çoğu zaman bir işe yaramıyor. Bize hayatımızı daha iyi yaşatmayı sağlamıyor olabilir. Tabi ki tersi de olabilir. İstisnalar kaideyi bozmaz.
O zaman ne için hep uğraşıp, didinip, okuyoruz?
Hep bir yerlere gelmek, “adam gibi adam” olmak, yani bir yerlere gelmek için.
Siz hiç gördünüz mü bir yerlere gelen insanların hep mutlu olduğunu?
Bir yerler de müdür, yönetici her neyse o insanlar her zaman mutlu mudur?
Ben görmedim. Böyle bir durum da yok zaten.
Bir yerlere gelmekle mutlu olunmuyor. Bilakis bir yerlere gelinince, oradan da gelinecek başka yer var mı ona bakıyor. Sadece insanlar bu şekilde uğraşıp, didinmekten hayatlarını istedikleri gibi yaşayamıyorlar. Hep erteliyorlar gidecekleri yerleri, yapacakları tatilleri. Nitekim yaşayamıyorlar hayatlarını.
Ama yine de uğraşıyoruz.
Didiniyoruz.
Bence bunları yaparken, kendimizi paralamayalım, adam gibi hayatımız yaşayalım, daha iyi değil mi?
Ne isek, ne hissediyorsak öyle yaşayalım. Bu hayat bizim, çünkü hedefler bitmez. Bunu beklemeyin. Baksanıza çevrenize. Anne baba, çevremizdeki insanlar hep bize hedef gösteriyorlar. İnsan kendini “yarış atı” gibi hissedebiliyor. Anne baba çocuğu ders çalışsın, adam olsun, üniversite okusun diye odaya kapatıyor. Sanki kapatılınca sadece ders mi çalışılır?
Radyo, mp3 player dinler yine de ders çalışılmaz. Bizim isteğimizle değil mi bu?
Kimse bu hayatı bize, bizim isteğimiz dışında, kendi istediği gibi yaşatamaz. Hedeflerimizi başkaları belirleyemez.
Bence bunun böyle bilinmesi lazım.
Ama bizimde hayatı, doya doya, tadını çıkara çıkara yaşamamız lazım. Geçen hayat, zaman bir daha geri gelmiyor çünkü.