- Kategori
- Güncel
Hepimiz Birer Engelli Adayıyız!
internetten alıntıdır
Merhabalar sevgili gönül dostlarım.
3 Aralık Dünya Engelliler Gününde bir kere daha İzmir halkının ne kadar duyarlı olduğunu anladım.
Engelliler günü olması dolayısıyla İzmir'de birçok etkinlik düzenlendi. Öncelikle benim Buca'da oturmam dolayısıyla Buca'daki etkinlikten bahsetmek istiyorum.
Buca'da, Engelliler Parkı Yetişkin Eğitim Merkezinde, Buca Belediyesi ve Ata Özel Eğitim Okulu çok güzel bir gösteri gerçekleştirdi. Gösteride yetenekli çocuklar müzikli dans yaparak büyük beğeni topladı. Ben bizzat oğlumu götürdüm bu etkinliğe, neden mi? Heryeri sağlamken, "yoruldum" diye mızmızlanan, eli ayağı tuttuğu halde benden su isteyen minik oğlumun hayatı öğrenmesi için..
Her gösteri bitiminde, ona engelliler hakkında bilgi verdim. Tekerlekli sandalyelerini ayakları yerine kullandıklarını ve buna rağmen büyük bir azimle nelerin üstesinden geldiklerini anlattım. Oğluma başarılmayacak hiçbirşeyin olmadığını, aşılmayacak hiçbir engelin olmadığını, yeter ki istemesi gerektiğini anlattım.
Bu arada sadece Buca'da mı, tabi ki hayır..! Gazete ve televizyondan takip ettiğim haberlere göre; Agora'da da bir etkinlik gerçekleştirilmiş. Türkiye'de ilk defa engelli sanatçıların oluşturduğu, Devinimler Yaşam Sevinci Dans Topluluğu, danslarıyla adeta İzmir halkını büyülemiş.
Bayraklı'da düzenlenen etkinlikte , 30 vatandaşa tekerlekli sandalye dağıtılması ise çok hoş bir jest olmuş bence..Ayrıca engelilere ait bir hizmet aracının sadece Bayraklı Belediyesinde bulunduğunu biliyor muydunuz?
Bornova'da yeni nikah salonunda düzenlenen etkinikte de, engelli çocukların enstrüman çalıp, söylediği şarkılarla halkı coşturması ayrı bir güzellik tabii..
Bunların yanında Aydın'daki tiyatro gösterimini ve Karabağlar Belediyesinin düzenlediği etkinlikleri de es geçmemek lazım..
Benim bu yazımı yazmamdaki sebep; İzmir halkının, engelli vatandaşlarımıza karşı göstermiş olduğu duyarlılıktır. İnanın; bu durum beni hem çok şaşırttı hem de çok duygulandırdı. Bütün değerlerimizi kaybettiğimizi düşündüğüm bu günlerde, böyle etkinlikler düşüncelerimi bir daha gözden geçirtti bana, biraz da utandırdı doğrusu...
Hep düşünür ve kaygılanırdım, "acaba oğluma hayatı nasıl anlatacağım" diye, bu etkinlikler bir sebep oldu. Oğlum 5 yıllık küçücük beynine, hayatın toz pembe olmadığını ama buna rağmen aşılamayacak engel olmadığını yer yapmış oldu. Şimdi eminim, bulunduğu durumdan her zaman hoşnut olacak. Önüne aşamayacağını sandığı bir engel çıktığında, hep o çocukların azmini hatırlayacak. Ve yine eminim ki; topluma çok yararlı bir birey olacak..!
Buradan, engelli arkadaşlarımıza göstermiş olduğu duyarlılıktan ötürü , tüm İzmir halkına çok teşekkür ediyorum. Gerçi hep gurur duyuyordum ama bir kere daha İzmir'li olmaktan müthiş gurur duydum.
Benim 5 yaşındaki oğlum Ege, artık "engelli" kavramını ve toplumda onlara nasıl yardım etmemiz gerektiğini biliyor.
Bütün anne ve babalara sesleniyorum; çocuklarınızı sadece parklara ve eğlence merkezlerine götürmeyin. Topluma yararlı etkinliklere de götürün. Onlara hayatı yavaş yavaş öğretin, bilinçli bireyler yetiştirin..Bizler böyle bireyler yetiştirirsek, onlar da böyle bireyler yetiştirir ve toplumumuz cehaletten arınır, aydın bir toplum olur.
Umarım bu nutuklarımla canınızı sıkmamışımdır ama inanın benim en hassas olduğum konulardan birisi bu durum...
Bu yazıma, hepimiz engelli adayıyız sözümle noktayı koyuyorum.
Sevgiler, , ,
SEVİLAY
- Toplam blog
- : 71
- : 1912
- Kayıt tarihi
- : 15.11.09
32 yaşındayım, evliyim ve yakışıklı bir oğlum var. Profosyonel pilates eğitmeni ve besin destek ü..