Hepimiz hepimizin öğretmeni olabiliriz

Okul musamerelerinde mezuniyet gecelerinde sadece tiyatro ile yetinemezler öğrenciler, koro isterler folklor isterler çeşitli skeçler isterler. Zira yeteneklerini sergilemek ister o yaştaki çocuklar doğal olarak.

On yıl aradan sonra İstanbul'dan memleketim olan Ardeşen'e bundan tam yirmibeş yıl önce döndüğümde bir Tiyatro oyunu yönetip sahnelemiştim.

O yıllarda anadoluda Tiyatro bir eğlence aracı olarak algılandığından dolayı oyunla birlikte sahnelemek üzere Okul müdüründen izin alarak bir çocuk korosu oluşturarak pırıl pırıl çocuklarla çalışma imkanım olmuştu.

En az Tiyatro yönetmenliğim kadar keyif almıştım çocuk korosunu yönetirken.

Çalışma esnasında çocukların ışıltılı bana bakışlarını hala unutmuş değilim. Unutamam da. Ayrı bir lezzettir o. Sadece yaşanır, anlatılamıyor.

Kısa süreli eğitim vermiş olmama rağmen gerek koro çalışma günlerinde, gerekse sahne sonrasındaki günlerde çocukların bana göstermiş oldukları saygı ve sevgilerini hiç bir zaman unutamayacağım heralde.

Çocuklar "Öğretmenim" diye seslenerek mağazamın kapısına beni görmeye geldiklerinde, benim de onlar gibi çocuklaştığım hatıralarımı da unutmuyorum.

Ne güzel değil mi 'Öğretmenim' ifadesi..

Duymak ayrı bir haz ayrı bir keyf.

*

Bu sabah kısa aralıklara görüşmüş olduğum Pelin Batu'nun cep telefonuma göndermiş olduğu kısa mesajını okuyunca yirmibeş yıl aradan sonra ilk kez keyiflendim ve haz duydum desem yeridir.

Her zamanki gibi zarifliğini sergilemiş olan sevgili Batu'nun mesajı şöyleydi; "Bugün benim için çok özel. Öğretmenler günü çok kutsal bir gün. Hepimiz hepimizin Öğretmeni olabiliyoruz, yeri geldiğinde. Sizin de Öğretmenler gününüz kutlu olsun".

Pelin Batu sadece Üniversite'de ders veren akademisyen değil, aynı zamanda Edebiyat doktorasını tamamlamış olan hem yazar hem şair hem oyuncu hem de yamaç paraşutunu denemiş ender sanatçılarımızdan biridir.

"Hepimiz hepimizin Öğretmeni olabiliyoruz, yeri geldiğinde" sözü ne kadar güzel ve anlamlı bir söz değil mi sevgili okurlarım?

İnsan diyaloğunun ne kadar önemli olduğunun altını çiziyor adeta Pelin Batu.

İnsanlar birbirleriyle dıyalog kurdukça, birbirleriyle konuştukça birbirlerine farkında olmadan çok şey kattıkları Batu'nun sözlerinden daha iyi analamış oluyoruz.

Bir yer adı öğrenmiş olabiliyoruz..

Bir nota, bir ses vurgusunu öğrenebiliriz..

Karşı tarafın deneyimlerinden bir davranış biçimini öğrenebiliriz yeri geldiğinde..

Affetmeyi öğretebilir bir başkası..

Bir başkası sevmeyi öğretebilir, içinizde varolup da bir türlü açığa çıkaramamış olduğunuz kapalı duygunuzu.

Aşk'ı da öğrenmeniz mümkündür bir başkasından. 'Aşk öğretilemez' demeyiniz. Bal gibi de öğretilir azizim! Hele aynı frekansta olduğunuz, farklı zevklere farklı renklere ilgi duyan ve karşılıklı olarak farklılıkların birer zenginlik olduğunu yansıtabilen kişi karşınıza bi çıksın bakalım aşk ne hallere dönüştürüyor sizi?

Aşk öğretilmez miş!

Laf!

Pelin Batu'nun sözüne geldiniz mi şimdi?

Demek ki neymiş?

Hepimiz hepimizin Öğretmeni olabilir mişiz!