- Kategori
- Felsefe
İki kelimede " k " ile başlıyor..
Boşuna övünme beni aldattın diye
Beni kandırmak kolay
Ben bile kandırırım
Bulamazsam aldatacak birini
Kendim kendimi aldatırım.
2.Ağustos.1982 A.N
Bu şiiri yazdığı gün ben tam 35 yaşıma basmışım. Diğer şairin dediği gibi yolun yarısı.
Hayatımızın içinde yaşanan beş satır! Beni en çok sonunda ki deyimi etkiledi : " Kendim kendimi aldatırım" bu soruyu acaba ne zaman sorma cesaretinde bulunmuşuzdur ?
Nasıl duygular içinde kalmışızdır. Utanma, eziklik, yaşatdığımız haksızlıklar daha neler neler ; her hikâyenin bir kahramanı olsun.
Teselli olabildik mi, rahatlıyabilirmiyiz ?
Yoksa içimizi bir korkumu sarar ?
Ya bu alışkanlık olursa ! Sorabilirmiyiz pişkinliğin anlamını.
Bak şimdi; şiirin son mısrası diyip, kitabı bir solukta okumak, diğer şairlerin şiirlerinde bir dizim mi aramak ?
Neden o son satır mı !
Yoksa cevabımız biraz mecazi mi oluyor.
Aldatma, aldatabilme büyük bir hüner !
Sanılsa da, bu sefer iş banbaşka, iki kelimede "k" ile başlıyor."kendi kendime".
İstersek " es, pas" ne desem de geçiştirsek...
Kumarbazın iskanbil kartından yaptığı eve benziyecek.
Ter basmaya başladı. Alt tarafı beş dize, nerelere getirdi değilmi ?
Kitaba baktım en azından 100 şiir bilmem ne kadar mısra.
Siz ne dersiniz dostlar yoksa o sayfayı yırtıp atalım mı, nasıl olsa alıştık.
Kumarbazın iskambil kağıdında ki evi bir yere çizelim, Üç boyutlu bakalım.
Yooo..
Şiirleri kafiyesine göre öyle okuyalım. Derinliklere dalmıyalım.
O da bir alternatif olmazmı ?
Cevabın varsa yaz, istersen kendi kendine söyle, seçim her zaman senin.
Saygılarla.
- Toplam blog
- : 271
- : 1289
- Kayıt tarihi
- : 20.02.07
Bütün canlıları seven, kendi penceresinden yaşamı anlamaya çalışan, onlardan bir şeyler öğrenmek ist..