- Kategori
- Gündelik Yaşam
imitasyon sözler!..

imitasyon sözlere bir demet çiçek!..
Özdemir Asaf'ın dillerde dolaşan 'Lavinia' şiirinin bir dörtlüğünü hatırlıyorsunuzdur;
<ı>
”Sana gitme demeyeceğim,
Gene de sen bilirsin
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim
İncinirsin”
ı>
Ya zayıflığındandır, ya zaafından, belki de takılan maskenin ardındaki yalnızlıktan... Dudaklardan dökülenden çok, gözlerin vaadine kanmaktır, kana kana sevileceğini sanırsın ve onun yalancı sevdasına inanırsın. Sürüklenip gidersin ardından, son kez desen de defalarca ona kanarsın, sonsuz boşluğunu unutup yalanlarına bir kez daha, bir kez daha, bir kez daha aldanırsın.
F.Nietzsche’de nasibini almış ve yaşamış olmalı ki; "<ı>bana yalan söylemiş olman değil artık sana inanmamam sarsıyor beniı>" düşüncesini yazılara dökmüş.
Yine dönelim Özdemir Asaf'ın en güzel sözlerinden birisine; "çevreme bakındım, yalancıların çoğu unutkan ya da aptal... kötü ve korkak... yalanı böylelerinin eline düşüren büyük zekalara kızdım."
<ı>
Kıssadan hisseı>: Eğer başaramayacaksınız sakın başlamayın! Zira öyle bir şeydir ki bu, bir kere başladığınız zaman kar tanesinden oluşan çığ misali yuvarlana yuvarlana ters istikamette gitmeye başlar her şey… Ve o küçük kar tanesini doğru çizgiye oturtmak ne kadar kolaysa, o çığı zaptetmek de o kadar zordur.
Bir süre sonra sizden başkalarının hayatlarını da etkilemeye başladıkça elinizdeki iplerin hakimiyetini gitgide kaybedersiniz ve kontrolden çıkıp şarampole yuvarlanırsınız.
<ı>
Son sözümı>; acaba hangi mitolojik hikayede bahsedilen bir şiirden dökülüyor bu kadın!..
Fotograf: İnternet