İnsanın bir memleketi olmalı

Her insanın doğup büyüdüğü ve kendini ait olarak hissettiği yer o kişinin memleketi olarak kabul edilir. Aynı yerde doğup büyüyen ve ortak paylaşımı olan insanlar da bu yüzden birbirine yakınlık hissederler. Memleket aynı zamanda orada yaşayan insanların sosyal ve kültürel paylaşımını yansıtır. Aynı mekanlarda birlikte yaşayan ve oraya ait kültürü birlikte paylaşan insanlar için memleket kavramı çok anlam ifade eder. Ancak farklı sebeplerden dolayı hayatı çok farklı yerlerde geçen insanlar kendisini hiçbir yere ait hissedemez ve memleketim diyebileceği bir yerleri de yoktur. Ben kendi adıma Türkiye’nin pek çok yerinde farklı sebeplerden dolayı bulunduğum için kendimi şuralı veya buralı olarak ait hissedebileceğim bir memleketim maalesef yok. ’Nerelisin?’ sorusu benim için cevaplanması en zor sorulardan birisidir. Bu sebeple de kendimi belli yüzde oranlarında pek çok farklı yere ait hissediyorum. Bunu da orada yaşadığım süre, hafızamda yer etmesi ve beni etkilemesi oranında kendimce şu şekilde bölüştürdüm:

Memleketlerim: Doğduğum yer Afyon(6 ay) %3

Konya(6 ay—anne, baba memleketi) %5 Karaman(6yıl) %10 İskenderun(6yıl) %15 Şanlı Urfa (1yıl) %3 Ankara (4yıl) %12 İstanbul (14yıl) %40 Tokat (2yıl) %5 Eskişehir-Sivrihisar(3ay) %1 Aksaray (9 ay) %2 İzmit (16 ay) %4 .

Böyle olunca ve böyle hissedince de ‘Nerelisin?’ dediklerinde cevap vermekte zorlanmamak elde değil. İnsanın kendini mutlak suretle bir yere ait hissetmesi gerekmez ama ait olma hissi her zaman insanın doğasında vardır. İnsan hayata tutunmak ve kök salmak için birisine ve bir yere ait olmak ister. Öbür türlü hep hayata ilişik olarak yaşadığı ve hiçbir yerde kök salamayacağı hissinden kendisini hiç bir zaman kurtaramaz.