Islık

Islak sokaklarda ağır ağır yürürken yine aklıma gelmiştin. Belki biraz yalnızdım belki de sana eskisinden daha çok ihtiyacım vardı. Gözlerimi kapatıp bana çarpan rüzgara sen diye sarıldım. Yürüdüğüm yollarda bastığım yapraklar çıtırdıyordu. Ve arka arkaya yanaklarım ıslanıyordu.  

Issızdı her yer… Arada sessizliği bozan tıkırtılı sesler. Aralardan fırlayan kediler… Ve ben ıstırapla yürüyordum. Beni eskilere götüren yine o ıhlamur kokusu, sanki beni çok uzaklardan çağırıyordu. Anılara, taa derinlere götürmüştü beni. Bir süre ılık ılık rüzgarı içime çektim. Sevdiğin şarkılar kulağımda, sen çok uzaklardayken tek tek fısıldanıyorlar bana. Sağır oldum biran, lal oldum, hatıralar sağanak gibi üzerimde.  

Ansızın düştün yine yüreğime… Yağan yağmurda sırılsıklamdım. Adın gözlerimde, sesin çınladıkça yüreğimde acı bir sancı. Gökyüzü birden ışıl ışıl ışıldadı sonra yine karanlıklaştı. O da mı benim gibi sancı çekiyordu. O yüzden mi sağanak sağanak ağlıyordu.  

İçimde sessiz çığlıklar ardı ardına nara atmakta. Bir taraftan da acıya inat dudağımda cılız bir ıslık…