- Kategori
- Deneme
Issız kalplerimiz
Kış uzadı. Havalar ısınmıyor bir türlü. Arada sırada rötar da yapsalar; mevsimler ardıardına akıp gidiyor; günler, geceler, doğanlar, ölenler....
“Babam ve Oğlum”da; o etkileyici hikayenin ve mükemmel oyunculukların ötesinde; elindeki kamerayı aşkla sahnenin kalbine dokundururken farketmiştim onu ilk... Öylesine hüzünlü bir bir hikayeydi ki; belki kendisi de, öykünün hüznünün sonradan, yönetmenliğinin önüne geçtiğini farkettiği için; belki bu iyi yönetmen yönünü de –hem kendine, hem bize- biraz daha göstermek için; bu kez, kamera denen o cansız şeyi; bakmanın da ötesinde, “görebilen bir göze” ustalıkla nasıl çevirebildiğini gösteriyor bize, “Issız Adam”da...
Kış uzadı, havalar ısınmıyor bir türlü... Ülkemde yıllardır çatışmalarda insanlar ölüyor... Kan davalarında, töre cinayetlerinde, aile içi cinnetlerde... Geçim sıkıntısı, insanların boğazına cellat misali çöküyor... Ekonomik ve entellektüel düzeyi biraz yükselen bir çok insan bu ülkeden göçmenin yollarını arıyor...
Ve biz izliyoruz... Filler tepişiyor, biz çimenler eziliyoruz...
Keşke Sheakespeare, -hikayeleri batıdan çok doğunun trajik hikayelerini andıran Sheakespeare- bugün yaşasaydı da; “İnsanlığın Tragedyası” diye bir kitap yazsaydı bizim için; bahtsız Anadolu için, bahtsız Mezopotamya için, bahtsız Ortadoğu için...
Keşke Çağan Irmak; keşke Allah’ ın özenerek yarattığı ellerine; silahlar yerine kameralar alan ve asıl ölümsüzlüğün; insanlık tarihi denen bu serüvene; yaşayarak, yaşatarak, üreterek değerler katmak olduğunu bilen bu kalbi güzel adam; içimizde sinsice bekleyen şiddet eğiliminin, kocaman şehirlerde her geçen gün daha da küçülen; ıssız kalplerimizin bir filmini yapsa...
Ve kış da artık, daha fazla uzamasa...
D. Dara KILINÇ
- Toplam blog
- : 160
- : 2717
- Kayıt tarihi
- : 16.04.09
Öykü Şiir Deneme ..