- Kategori
- Ben Bildiriyorum
İşte fark!..
Ne gariptir ki her nereye gidersek gidelim, her ne kadar başka kültürlerin içinde yaşasak yaşayalım, bazı özelliklerimizden vazgeçemeyiyoruz. Keşke bu özelliklerimiz özenilecek ve özendirecek şeyler olsada Dünyanın dört bir yanına yayılsa. Ama maalesef bunu yapamıyoruz işte.
Buna benzer bir olayı geçen yıl bir başka arkadaşım yaşamıştı ama ders alınmamış olmalı ki aynı şeylere yakınını iş arkadaşım yaşadı geçen hafta.
Sabah tatil günüm olmasına karşın iş yerinden telefon geldi ve ertesi gün çalışmam istendi. Biliyordum ki benim yerime çalışacak bir Türk arkadaşımdı, telaşlandım. Beni arayan kişiye arkadaşımın neden çalışamadığını sorduğumda canımı yakan o haberi aldım.
- Bugün işe gelemeyecek çünkü hanımı ve çocukları Türkiye’deydi ve onların olduğu yerde bir otobüs kazası olmuş ve haber alamıyormuş onlardan. Bugün hem araştırma yapacak hem de bilet işlerini halledecekmiş.
Telefonun başında donmuştum cevap veremiyordum patrona. Sadece "olur" diyebildim. Telefonu kapatır kapatmaz arkadaşımı aradım işi daha doğru öğrenebilmek için. Evet karısının ve çocuklarının gideceği şehirler arasında bir kaza olmuş ve kendisi emin değil onların da o otobüste olup olduğundan. Telaşını yenmek sıkıntısına ortak olmak için yapacak tek şey araştımaktı hemen. Öyleya 30000 km (Avusturalya- Melbourne) uzaktaydık öyle ha diyince ulaşamıyorduk istediğimiz yere. Hemen Türk Konsolosluğunu aramasını ve yardım istemesini söyledim ve beklemeye başladım. 25 dakika sonra aradı hem morali bozulmuş hemde çok sinirliydi. Nedenini sordum.
- Yahu bu nasıl iş kardeşim konsolosluğu aradım ve bana "Türkiye’de böyle şeyler çok olur kardeşim biz ne yapalım" demişler. Kazanın olduğu yerle resmi bağlantı kurup bari isimler hakkında bilgi alamazmısınız dediğimde de; "Kardeşim bunca işin arasında bunla uğraşamayız sen birilerini bul arkadaşlarından onlar o şehirden birilerini arasınlar" demişler.
Arkadaşım siniri telefondaki ses tonundan çok iyi anlaşılıyordu. Daha fazla üzmemek için yorum yapmadım ve hemen Avusturalya konsolosluğunu aramasını söyledim. Arkadaşımın dil sorunu olduğu için derdini anlatamayacığını söyledi. Bilgileri ve isimleri aldıktan sonra beklemesini söyledim ve ben aradım Avusturalya Konsolosluğunu. Gerekli bilgileri verdim ve bana bağlantı kuracakları telefonun başından ayrılmamı istediler. 45 dakika sonra telefon geldi arayan Avusturalya Konsolosluğu'ndaki görevliydi. Yaşanan kazayı kısaca anlattı ve verdiğim isimlerin o otobüste olmadığını söyledi. Benden fax numaramı istedi topladığı bilgileri göndermek için. Fax geldiğinde olayın nasıl geliştiğini otobüsün plakasını, kaç kişinin yaralı, kaç kişinin hayatını kaybettiğini ve bütün yolcu isimleri vardı bilgilerde. Olaydan dolayı üzgündüm ama rahatlamıştım arkadaşımın ailesinin ismi yoktu. Hemen arayıp arkadaşımın da rahatlamasını sağladım ama o rahatlamanın içinde sinirinden ettiği küfürleri anlatmama gerek yok.
Ve şimdi siz karar verin iki konsolosluğun vatandaşına gösterdiği ilgiye.
- Toplam blog
- : 6
- : 731
- Kayıt tarihi
- : 24.10.06
1965'de fazla sancılı olmayan bir süre sonrasında dünyaya gelmişim.(Annemin yalancısıyım) Hatırladığ..