- Kategori
- Şiir
İsyankâr siyahı morun meşkte griyle anıldı !

Gül mânâsına düşen seher mahkûmu ışıklar.
O gonca ki hüzne doğdu, cânınla aydınlandı.
Sedeftendi dikenleri, aşktan hesap sorarlar.
İsyankâr siyahı morun meşkte griyle anıldı.
Sevdandı neşesi, sendin atışı yüreğimin.
Bak ağlıyor gönlü öpen çiy damlası.
Titreyişiydi kanımdaki her zerrenin.
Sessizliğin hükmü aşkzede vahası.
Oysa ikliminde ben!
O gözlere meftûn kucakladım geceyi.
Hülyândı dinmez hasretini avutan.
Ne gün ışığı ne de mor grisi getirdi seni.
Bil ki cânanım, sensizlik bitirdi beni.
aks