- Kategori
- İnançlar
İyilik yap denize at mı? Yoksa iyilik yap kötülük bul mu?
Geleneksel Kültürümüzden aldığımız "İyilik yap denize at" sanırım günümüzde geçerliliğini yitirmek üzere. Zira son dönemlerde sıkça başıma geldiği üzere bunun aksi olduğu yani "İYİLİK YAP KÖTÜLÜK BUL" ifadesi deneyimlerimle insanoğlu tarafından maalesef kanıtlanmıştır. Sanırım artık İnsan denen Yüce (!) varlık kötülüklerden daha çok haz almaya başladı...
Hele ki en yakınılarınzdan ve sevdiklerinizden aldığınız darbeler ister istemez "artık kimseye iyilik yapmayacağım" durumuna getiriyor. Yaptığınız iyilikler hiçe sayılıp da kişilerin, hayal dünyasında yaşayarak kendilerince bilinçssizce yorumları sonucunda sizi adeta bir günah keçisi ilan etmesi kaçınılmaz oluyor... Kanımca benim olduğu kadar herkesin etrafında bu tür kişiler vardır.
Kısa süre önce yaşadığım bir olay benim böyle düşünmeme neden oldu; kardeşten ileri gördüğüm, her şeyimi paylaştığım, en çok bana ihtiyaç duyduğu zamanlarda yanında olduğum bir kişiden yaralanmak kadar hiçbirşey canımı acıtmamıştır. Hem de en mahrem paylaşımlarınızı dahi yakınlarınıza anlatacak kadar histerik ruhlu yapısıyla... O yüzdendir ki iyilik falan yok artık!...
Çoğu kez artık "kötülük yapmak istiyorum, iyilik yapmayacağım hiçkimseye" desem de, "Kötülüğün" ne olduğunu bilemediğimden yapamıyorum ki!... Neden hep İyliliğin karşılığı Kötülük Oluyor? Hiç kimse için birşey yapmamak mı gerekiyor hayatta? Hep duyarsız tepkisiz mi kalmalı? Sürekli duvar mı örmeliyiz aramızda? ...
Ne yazık ki , Gerçekten kötü insan olmanın erdem sayıldığı, saygı duyulduğu bir toplum olmak yolunda hızla ilerliyoruz... Sizce?
Hele ki en yakınılarınzdan ve sevdiklerinizden aldığınız darbeler ister istemez "artık kimseye iyilik yapmayacağım" durumuna getiriyor. Yaptığınız iyilikler hiçe sayılıp da kişilerin, hayal dünyasında yaşayarak kendilerince bilinçssizce yorumları sonucunda sizi adeta bir günah keçisi ilan etmesi kaçınılmaz oluyor... Kanımca benim olduğu kadar herkesin etrafında bu tür kişiler vardır.
Kısa süre önce yaşadığım bir olay benim böyle düşünmeme neden oldu; kardeşten ileri gördüğüm, her şeyimi paylaştığım, en çok bana ihtiyaç duyduğu zamanlarda yanında olduğum bir kişiden yaralanmak kadar hiçbirşey canımı acıtmamıştır. Hem de en mahrem paylaşımlarınızı dahi yakınlarınıza anlatacak kadar histerik ruhlu yapısıyla... O yüzdendir ki iyilik falan yok artık!...
Çoğu kez artık "kötülük yapmak istiyorum, iyilik yapmayacağım hiçkimseye" desem de, "Kötülüğün" ne olduğunu bilemediğimden yapamıyorum ki!... Neden hep İyliliğin karşılığı Kötülük Oluyor? Hiç kimse için birşey yapmamak mı gerekiyor hayatta? Hep duyarsız tepkisiz mi kalmalı? Sürekli duvar mı örmeliyiz aramızda? ...
Ne yazık ki , Gerçekten kötü insan olmanın erdem sayıldığı, saygı duyulduğu bir toplum olmak yolunda hızla ilerliyoruz... Sizce?