- Kategori
- Kişisel Gelişim
Kabullenmek ve alışmak
Hayatta bir kabullenmek vardır bir de alışmak... Kabullenmek ve alışmak çok farklıdır benzer görünse de... Kabullenmek olduğu gibi olur, mecburiyet yoktur. Alışmak ise sürükler insanı, başta egemen olan sen olursun daha sonra sonra hakimiyet alıştıklarına geçer. Montaigne'nin dediği gibi; ''Alışkanlık, anahtarı kaybolmuş bir kelepçedir.'' Bu kelepçeyi söküp çıkarmak elindedir; ama girişmeye cesaretini kıracak kadar da zor. Fakat kabullenmek her zaman acı verirdi. Kabullenmemeli insan kötülükleri, kabulleneceğine, neden kabul gördüğünü irdelemeli. Herkes kabu etse bile kabul etmemeli kendisi.
Umutsuzlukların olduğu yerde, karanlık hüküm sürmeye başlayınca diğer renkler de kaçıyor adeta siyahın her yeri görünmez yapan kasvetinden. İşte o an küçük bir yerden sızan ışık ancak görmek isteyince beliriyor; yoksa kayboluyor karanlığın içinde. Bu cılız ışık ise; sıcak bir anne kucağı oluyor başta, sonra sıcak bir dost eli, sonra da sevdiğinin kocaman kalbi. Ve ışık büyüyor büyüyor, büyüyor aydınlığa dönüşüyor her yer. Bir bakıyorsun korktuğun karanlıklar, boğulacağını sandığın dev dalgalarla yaptığın savaşı yenmişsin; üstelik kendi başına yendiysen savaşlarını daha sağlam basıyorsun yere. Emin adımlarla ilerliyorsun geleceğe...
- Toplam blog
- : 45
- : 522
- Kayıt tarihi
- : 21.10.13
1991 doğumluyum, avukatım ama burada bulunma amacım hukukla ilgili değil. Ben yazmaya tutkunum. Y..