- Kategori
- Aile
Kader değil inan, bir oyun..

Bak halime nerden nereye, hiç aklına gelir miydi söylesene anne?
Hiç ağlamıyacaktım, hep koruyacaktın beni değil mi? Şimdi ne haldeyim bir bilsen..
Günüm ışıl ışıldı senleyken, bir sarılıp boynuna söyleyemedim seni seviyorum diye sen varken..
Şimdi herkesin derdi tasası kendine, sen ağlardın olsaydın şu elleri güldüren halime...
Gücüm sendin ben senden öğrenmişim meğer güçlüyüm demeyi kendime..
Sitem etmem bilirsin sana ben,
En çok kelimeler sana seslenirken anlamsız kalır..
Sitem etmem bilirsin sana ben..
Kız çocuğunun kaderi annesininkine benzer diyorlar,
Sen benide erkek beklemiştin ondanmıydı yoksa anne..
Ben inanmadım anne, yüreğindim ben senin kaderindim anne,
Şikayetçi değilim bakma öyle gözlerime..
Şimdi herkes vefasız hayatımda..
Üzülme deyişini duyar gibiyim, ben annen var yanında,
Ben olamadım kırgın değilmisin bana, canın evladın olamadı ayakucunda...
Uhdeler kaldı benimde içimde..
Düşünüyorumda anne
Seninkilere benziyor yutkunmalarım
Anlatıyorum, rahatlıyorum sadece
Sakın sen üzüleyim deme...
Her kırıldığımda sen aklıma geliyorsun,
Geçmedi değilmi hala yaraların...
Bana sen melhem oluyosun, güclü kılıyosun..
Eğme boynunu, sen seçmedin bu oyunu..
Resmine bakamıyorum neolur eğme boynunu, biz seçmedik bu oyunu..
Bakma sen bu elleri güldüren halime..
Başka rol kalmadı kader değil, şans diyelim anne..
Yok ağlamıyorum inan...
Seni çok seviyorum anne buna inan.