- Kategori
- Çevre Hukuku
Kadıyoran yokuşu
İmamlar hayatımda çok yer tutar. Çocukluğum çoğu Fatih'te İmam Niyazi sokağında geçti. Zaten babamın ismi de Niyazi'ydi. Gerçi, peder imam değildi. Yemeklerden imambayıldıyı çok severim. En sonunda da, imamın kayığına bineceğimi biliyorum.
Kadıları da severim de; Kadıköy semtini hiç sevmem. Nedense bilmem oraları.
Büyükada'yı çok severim. 15 senedir de yazları devamlı orada geçiririm. Orada da bir Kadıyoran yokuşu vardır ki, evlere şenlik. Çıkması zordur. Demek ki zamanın kadısı o yokuşu çıkarken çok yorulurmuş. Ben çok yoruldum, bu yokuşta deyince, zamanın yalakaları hemen o yokuşun adın " Kadıyoran" Yapmışlar ki kimse şikayet etmesin. "Ulan, koskoca kadı bile yorulmuş, sen kim oluyorsun da yoruluyorsun zübük!"
Bendeniz cennet kuşu, Kadıyoran yokuşunu çıkmayı pek sevmem de inmesi zatıma huzur verir. Sağı solu pembeli beyazlı zakkumlarla doludur. Zakkum kokusu acı bir çığlık gibidir.
Evlerin bahçe çitlerine asmalar dolanmıştır. Bazen geçerken bir iki tane koruk koparıp ağzıma atarım. Bazı bahçelerden begonviller fişkırır. Evlerin çoğu, tarihin bir vesikasıdır sanki. Bir de yokuşu inerken eski bir konaktan yapılmış küçük bir otel vardır. Benim işim olmadığı için hiç içine girmedim ama ucuz ve temiz bir yer olduğunu tahmin ediyorum. O yokuşu inmek çok kolay ve zevklidir ama çıkarken kadıyı bile yormuş... Beni mi yormasın ?
Resim bahs-i mevzu oteldir.
- Toplam blog
- : 288
- : 1185
- Kayıt tarihi
- : 18.01.07
Kendi halinde yazar, çizer, çapraz bulmaca çözerim. İki yüzyıl, bir binyıl gördüm. En sevdiğim hoca ..