- Kategori
- Anılar
Kafası atarsa okyanustur

Derya denizdir, derin ve Derya abimdir masmavi; Derya upuzun gidiştir ve Derya peşinden yürüdüğüm gerçeğimdir.
Ben içinde büyüyen bir çocuktum, abim yaşam doluydu, sosyal, ordan oraya koştururdu, severdi sevilirdi, uzaktan uzağa coşkuyla izlerdim abimi, içim kıpır kıpır.
Ben de abim yaşına gelince dolu dolu yaşayacağım bak gör, derdim bana.
Abim iyi bir kaleciydi, Antalya'dan Hopa'ya sahaya çıkmadığı yer yoktur; onu kalede görünce öyle alkış dolu, yerimde duramazdım, o var ya, o, benim abim, derdim.
Seneler geçiyor biz geçme, biraz dur desek de; işte şimdi abim kırk ikisinde, ben otuz sekizimde, o şehir Ordu'da, ben kent İstanbul'da, birbirimizden uzaklarda....
İnsan abisine kızar mı kızar; insan kardeşine kızar mı kızar; e abi, e kardeş bu kızgınlığı uzatır mı, icabında uzatılır da sinir; ama sonra barışılır değil mi; top aşkına, deniz aşkına, bira aşkına, yol aşkına, yolculuk aşkına.....
Derya denizdir evet,
Abim,
Karadeniz bembeyaz
Ve benim abim Derya
Marmara'dır, Akdeniz,
Hani kafası atarsa
Okyanustur benim abim;
Deryam!...