- Kategori
- Deneme
Kalbimin derinliğinde olan ismin
Ben seni sen olduğunda sevmek istiyorum, sen olmadan değil. Yüreğimle kavga etmek istemiyorum. Adını kalbime kazıyıp nereye gidersem senin de gelmeni istiyorum. Tıpkı kumsala adını yazıp dalgaların alıp götürdüğü, aslında silinmediği gibi. Adını deryalara çekmesi ve dalganın gittiği yere götürmesi gibi.
Gülen gözlerinin hep gülmesini isterim. Kalbinin güzelliği gözlerine ve yüzüne vurmuş olmasını isterim. Dalgaların alıp götürdüğü ve sevdamın içine hapsettiği ismini bulmak isterim. Aslında biliyorum ama telaffuz ederken bile heyecan yapıyor, içimde kocaman bir sevinç yumağı oluşuyor ve kimseye bir şey söyleyemiyorum. Bir yerlerde kalmış olan duygularımı ismini andığımda bulmak istiyorum. Kalbim o deryanın soğukluğu kadar soğukken, isminin orada olduğunu bilmek kalbimin ısınmasına sebep oluyor. Olmasını istediğim yerin kalbinin içi olmasını istiyorum. Bir bakışın, bir gülüşün yeterdi aslında kalbimin buzullarını eritmeye. Her ne kadar seni göremesem de var olduğunu bilmek bile yetiyor. Gözlerinin içine sonsuza kadar bakmak için ne yapmam gerektiğini bilmiyorum?
Yine de hayatımın kuytu köşesinde olman heyecan veriyor, umut veriyor. Seni tanımak, konuşmak, sevmek, sevebilmek isterdim. Bunları sana da söylemek isterdim, seninle konuşmak, sana duygularımı açmak, mutlu bir insan olmak isterdim. Mutlu insandan kastım herşeye sahip olmak değil, sahip olduğunu kaybetmeyecek kadar yüreğinde taşımaktır. Ben seni kaybetmek istemiyorum ve yüreğimde taşımak istiyorum.