Kalpten ibaret

Yakınlarda bir film izledim .

9 yıl sabırla birini beklemek dönmesinden umudunu kesmeden , hayatını yaşamadan; elinin tersiyle bir kenara atıp diğer tüm sevgileri, israrla koca bir kalpten ibaret olarak beklemek .

Yok bu sefer hayal kurmuyorum .

Japonya'da 1923 doğumlu bir köpek , her gün karşıladığı sahibini öldükten sonra tam dokuz yıl boyunca kendisi de ölene dek beklemiş.

Her gün israrla, sabırla, sahibini tekrar görmek umuduyla beklemiş, mevsimler geçmiş, yıllar geçmiş ve o beklemiş. Öylece.

Şimdi beklediği yerde bir heykeli varmış.

Koca bir kalp size işte, hemde ne büyük, ne istikrarlı, ne sadık ....

İçim özlemle doluyor.....

Ve sadakatle kalbim çarpıyor.

Yıllar önce ama daha dün yitirmişim gibi sanki...

Ellerim kadife yumuşaklığında uzun, kızıl , beyaz tüylerde geziyor.

Başımı , alnına yaslıyorum, kokusunu içime çekiyorum. Kokusu o kadar yanımdaki hala ve sıcaklığı...

.....

Ona bir ev veriyorlar. Ama o her gün israrla evinden kaçıp aynı yere gidiyor . Sahibini beklediği tren garına. Sokakta yaşıyor, sokak köpeği gibi besleniyor ama o bekliyor yeni bir evin , yeni bir kalbin nimetlerini terk edip salt kalple koca bir kalple bekliyor sahibini. Zamanla yürümesi ağırlaşıyor. Gözlerindeki fer sönüyor. Soğuk göz pınarlarında çapaklar yapıyor, o güzelim tüyleri keçeleşiyor. Beklemeye devam ediyor.

.......

Gözlerim gözlerini arıyor. Üzgün olduğum zamanlar üzüntümü algılayan bir çok insandan daha bilge bakan gözlerini.

Bir zamanlar yanlız yaşardım bir tek o vardı hayatımda ve yaşadığım onca olumsuzlukta neden kendimi tutup ağlamazdım biliyormusunuz ???

Ben ağlarken ; titrerdi koca bedeni, sarsılırdı. Tüm dünyaya olan güveni ve neşesi sönerdi. Bu nedenle ağlamamışımdır. Üzülmesin diye....

Şimdi bedenim sıcaklığını arıyor....

.........

Cennet sahibi ile beraber olmaksa onun için , sanırım cennettedir şimdi.

.........

Şimdi ben kalbimden akan yaşları siliyorum. Koca bir kalpten ibaretmiş gibi sanki...

On üç yıl beraber yaşadığım canım, arkadaşım, hayatımın erkeği....

Beş yıl sonra dün gibi taze...

Hala koca bir kalbin beni karşılamasının hayalini kuruyorum.... Yorgun , tükenmiş eve geliş akşamlarımda.....