- Kategori
- Aşk - Evlilik
Kariyerimle bir yastıkta kocamaya niyetim yok :)
Merhaba canım,
Mail atmak istemedim, eski usul mektup yazacağım sana gurbetten. Ne güzelmiş mektup yazmak...
Daha yerleşemedim. Yeni yeni keşfediyorum etrafı. Güzel yerler buralar, gel birkaç gün, değişiklik olur sana da. Heryer yemyeşil, parklar bakımlı.
İnsanlar kibar, erkekler, yakışıklı, kadınlar güzel. Bizim taraflara pek benzemiyor yani. Bilirsin, bizde kadın kısmısının kırkı çıktı mı vücut su damacanalarına döner. Boylar da kısalır, ''bu kadın gençken sülün'' gibiydi diyenlere bakarsın şaşkın şaşkın. Bizdeki ablalar sanki sözleşmiş gibi bir de tişört, yarım pantalon giyer, kafalara da beyzbolcu kasketi geçirip öyle çıkarlar sokağa. Bellerde çantalar da eksik değildir hani. Çoğu böyle bizim kadınların. Nadiren bakımlı, hoş giyinmiş kadın görürsün çarşı pazarda. Burada hepsi öyle neredeyse. İncecikler, öyle tuhaf yarım paça pantolonla sokağa çıkanı görmedim. Kanvas pantolonlarının üzerine giydikleri tişörtü illa ki bir fularla tamamlıyorlar. Yaşlısı bile çok hoş, çok bakımlı. Kırış kırış cildinin üzerine simsiyah saçla gezmiyor teyzeler. Beyler de öyle. Görüş alanımdakiler, yaşlı da olsa çok fitler. Dedemden büyük amcalarda gözüm kaldı vallahi.
Neyse, doktora bitene kadar buralardayım daha nasılsa.
Kampüste kalabilirmişim ama istemedim. Şehir içinde oturayım, etrafı göreyim, insanları tanıyayım dedim. Ufacık bir çatı katı tuttum. Stüdyo daire, paravanlarla bölüp yatak odası yapmışlar. Minik bir de balkonum var, karşı apartmanların çatılarını görüyorum ama olsun.
Bavullarımı açarken ne düşündüm biliyor musun? Ben şimdi okudum, master yaptım, sınavı kazandım geldim yaban ellerde doktora yapmaya. Tek başıma karar verdim, tek başıma bavullarımı topladım, tek başıma burada ev tuttum, tek başıma da oturuyorum. Çok kişinin hayali bu belki ama beni mutlu etmiyor. Mutlu olmadığımı farkettim. Oturup ağladım inanır mısın ilk akşam.
Doktorayı bitirince üniversiteye döneceğim, kariyerimde ilerleyeceğim. Başarılı çalışmalarım olacak. Literatürde adım bulunacak, makalelerim okunacak, yazılarım yayınlanacak. Araştırmalarım ilgiyle takip edilecek.
Mutlu değilim ama. Başarı mutluluk getirmiyormuş. Gece yastığıma kapanıp içim geçene kadar beni ağlattı mutsuz olduğumu farketmek.
Bir aile kuramadım daha.
Erkekler korkuyor benden.
Anlıyor musun?
Bana ''kadın'' gözüyle bakmalarına engel olacak kadar başarılıyım hayatta. Beni korumalarına fırsat vermeyecek kadar gözüpekim. Benim için birşey yapmalarına zaman kalmıyor, sandalyemi kendim çekiyorum zaten.
Korkuttu beni bunları farketmek.
Ağlattı.
Erkekler beni kendilerinden biri gibi görüyor artık. Yanıma sadece gideceğimiz kongreyle ilgili birşeyler sormak için geliyorlar. Ya da laboratuvardaki deney hakkında konuşmak için. Ya da projenin bakanlık onayının çıkıp çıkmadığını öğrenmek için.
Ya da... Ya da... Ya da...
Hep iş için sadece.
Kendilerinden biriymişim gibi rahatlar yanımda. Kantinde çay alırken onlara da getirmemi istiyorlar masaya.
O kadar çirkin miyim ben?
Benden hoşlandığını söyleyecek biri yok mu koca kampüste?
Halbuki ne kadar süslü, narin bir kızım bilirsin. Küçükken ayakkabım tozlanacak diye sokağa bile çıkmazdım da alay ederdiniz benimle. Sokaktaki oğlanlar bana erik taşırlardı ceplerinde.
Şimdi nerde onlar?
Okumak için çok şey feda ettim. Annem, beni istemeye gelenlere okulumu bitireceğimi söyledi hep.
Kendi ayaklarımın üzerinde duruyorum, paramı kazanıyorum, arabamı aldım, ev almak için para biriktiriyorum. Kimseye ihtiyacım olmadan ayakta durabiliyorum. Evleneyim, ailem olsun, çocuklarımı büyüteyim istiyorum bir yandan.
Benim hoşlandığım adamlar neden o salak kızlarla evlenmeyi tercih ediyor? Eksiğim ne benim?
Ne olur, mektubuma hemen cevap yaz. Bilirsin, senin öğütlerine her zaman çok ihtiyacım olur. Bana akıl ver.
Hem başarılı bir kariyer hem de mutlu bir aileye nasıl sahip olabilirim?
Kariyerimle bir yastıkta kocamak istemiyorum ben.
Postacının yollarını gözlüyorum, ona göre.
Kocaman kocaman öptümmm...
- Toplam blog
- : 403
- : 1023
- Kayıt tarihi
- : 13.08.06
Kendi halinde biriyim, ziraat mühendisiyim. Emekli oldum ve kendi işimi kurdum. İzmir'de yaşıyoru..