Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

18 Eylül '08

 
Kategori
Sosyoloji
Okunma Sayısı
596
 

Kendi kendime günaydın!

Kendi kendime günaydın!
 

Neden kimse selam vermiyor?Bir merhaba ya da iyi akşamlar demek bu kadar zor mu? Ağzımızdan bu iki kelimeyi söyleyecek kadar hepimiz yorgun muyuz? Yoksa işimize mi gelmiyor!

Sözüm meclisten dışarı tabi ki. Özel bir havayolu şirketinde kabin memuru olarak çalışıyorum ve günde yaklaşık 700 kişiye bu sadece karşılanan yolcu bir de bunun uğurlanması var, günün değişik saatlerine göre iyi akşamlar, günaydın ya da iyi günler gibi iyi dilek cümleleri kuruyorum. Bunların bazılarında kendi kendime konuşuyorum. Uçaga gelen kişi ben hoşgeldiniz günaydın dediğimde sanki ona çok kötü bir söz söylemişim gibi benim suratıma ters bir ifadeyle bakıp kabine dogru geçip gidiyor. Ben de orada öyle kendi kendime konuşan selamlaşan bir insan olarak kalıyorum. Bazen sinir oluyorum ve gelen insanın gözlerinin içine bakıyorum ve yüksek bir sesle GÜNAYDIN diyorum. Bu bazen işe yarıyor ve cevap alabiliyorum ama bazen gene aynı şekilde gene aynı yüz ifadesiyle karşılaştığım anlar da çoğunlukta. Tamam ben konuşmayıda geçtim en azından bir baş sallama ya da ne bileyim küçük bir gülümseme bile yeter insana. Ben ısrarla devam edeceğim. Benim hala umudum var. Kendi kendime konusuyor olsam da yüksek sesle GÜNAYDIN demeye devam edeceğim...

SEVGİLER...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

;) Günün bu saatine düşen dileğim. Askerlik döneminde bunun eksikliğini gören bir astsubayımız emirle zorunlu hale getirmişti.Günaydınları, iyi akşamları...Kulakları çınlasın, sayenizde anımsadım. Size hiç iyi uçuşlar diyen olmadı mı (Küçük Emrah filmi repliğine benzedi "benim hiç oyuncağım olmadı" der gibi ...;)) Selam, sevgiyle...

üç nokta 
 01.11.2008 12:19
Cevap :
Tabiki diyenler var ama bazen bu konuda kendimi yanlız hissediyorum.. Sevgiler  01.11.2008 12:58
 

Bunu ben de yıllarca inatla sürdürdüm. Arabayla giderken tüm yayalara yol verdim; ama bir gün yol verdiğim için azar işittim bir bayandan. Kur yaptığımı veya dalga geçtiğimi sanımış olmalı, diye normal karşıladım; fakat ondan sonra herkes gibi "kaba şoför" olmaya mecbur kaldım ruh sağlığımı koruma adına. * Çok önemli bir noktaya değinmişsiniz. Çaresi var ama çözümü birkaç nesil alacak bir durum bu. Zira kabalık bulaşıcı bir sosyal hastalık ve örnekleri çoğaldıkça salgına dönüşebiliyor. * Selam ve sevgiyle. İyi bayramlar. MS

Mehmet Sağlam 
 29.09.2008 12:08
Cevap :
Ne yazıkki artık çevremizde iyilik yapan insanların sayısı azaldığı için, iyilik yapsanız bile bazen bu karşınızdaki kişi tarafından yanlış anlaşılabiliniyor.Teşekkürler yorumunuz için Sevgiler.. İyi bayramlar..  30.09.2008 22:26
 

Kendinizi nasıl iyi hissediyorsanız öyle... Ben mesela yolda yürüken bile tebessüm ederim insanlara halbuki tanımam, etmem :)) ama seviyorum.. hala birşeylerin varlığına inanıyorum ve bunları sürdürüyorum.... Bide ben 23 yaşımdayım düşününa rtık gerisini :)) Sevgilerle efendim :)

Eylaa 
 20.09.2008 10:45
Cevap :
Birinin bunları yapması gerekiyor.Yoksa kendi degerlerimizi yitirmek üzereyiz.Sevgiler..  20.09.2008 13:17
 

boşver insanlık sende kalsın.sen insanlık görevini yerine getiriyorsun.onlar insan olamadıysa senin suçun yok. bozma moralini.sevgiyle kal.. gokhancenker@hotmail.com

Sokrates 
 20.09.2008 8:13
Cevap :
Evet keske onlarda bunun farkına varabilseler.. Sevgiler..  20.09.2008 13:27
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 6
Toplam yorum
: 14
Toplam mesaj
: 7
Ort. okunma sayısı
: 614
Kayıt tarihi
: 16.08.08
 
 

Bir havayolu şirketinde kabin memuru olarak çalışıyorum. Hayatım çogu bulutların üstünde tanımadığım..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster